Bevatten dromen verborgen boodschappen?
21:30 uur lag ik in bed. Een mooie tijd zou je zeggen, maar nu is het 00:44 en ligt deze dame nog wakker. Een tikkeltje jaloers kijk ik naar mijn kleine man naast me. Wat heeft hij toch strak gevormde wenkbrauwen en lange wimpers. Van mij heeft hij het in ieder geval niet😅. Mijn hart vult zich met warmte terwijl ik naar hem kijk en hoe hij o zo heerlijk in dromenland ligt. Zijn ademhaling klinkt rustgevend, maar het helpt helaas niet om de onrust in mij te kalmeren. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry Dat mijn vader was overleden heb ik echt jaren maar dan ook echt jaren…
Schrijven brengt iets therapeutisch met zich mee!
Na het wakker worden van mijn eigen schatergelach, besluit ik om maar op te staan. Afvragend wat er nou zo grappig was, loop ik naar boven. Maar de droom terug halen lukt mij niet. Op de een of andere manier ben ik in dit huis altijd de eerste die wakker is. En dat betekent nog even een heerlijk rustig moment met mijzelf. Ik smeer een broodje, pak wat te drinken en leg mijn medicijnen klaar op mijn bord. Waar ga ik nou zitten? Bedenk ik me als ik naar de eettafel loop. Ik heb er gisteravond echt een zooitje van gemaakt. Maar ik was te moe om het op te…
Wat ik dit jaar heb geleerd.
2023 was, wat zal ik zeggen? Een heel emotioneel jaar. Eigenlijk zoals het jaar 2023 ook begon, bedenk ik me nu. De eerste oud & nieuw die we zonder mijn bonuspapa moesten vieren, en dat bracht gemengde gevoelens met zich mee. Maar het lukte ons om het nieuwe jaar toch vol goede moed te beginnen. Dat mijn bonuspapa in 2022 plotseling overleed, werd onze wereld even helemaal op zijn kop gezet. En richtte ik mezelf op het rouwen en alle fases waar je doorheen moet die daarbij komen kijken. Dus dat ik in januari 2023 weer achter mijn laptop kon zitten zonder opgeslokt te worden door mijn eigen emoties was…
Talking about a hard pill to swallow.
Ik hoor de vogeltjes fluiten, mist zweeft over de weg. Links, op de derde verdieping, springt er licht aan. Langzaam begint iedereen zich klaar te maken voor de dag. En ik zit hier in mijn hoekje op de bank, waar ik de afgelopen 4 dagen zo’n beetje mijn tijd heb doorgebracht. Huilend, gefrustreerd, teleurgesteld en boos. Al 4 dagen loop ik rond met dezelfde knot op mijn hoofd. En wanneer ik langs de spiegel loop, schrik ik van mijn eigen gezicht. Die “natuurlijke look” komt aardig in de buurt van een personage uit The Walking Dead. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry. Dagboekfragment: Het masker waarachter ik me probeerde…
14 activiteiten voor de Herfstvakantie
Vorig jaar schreef ik dit blogbericht waarop ik veel leuke reacties had gekregen. Er werden zelfs foto’s toegestuurd om te laten zien wat ze allemaal hadden gedaan. Dus dacht ik, waarom deel ik het niet opnieuw? Uiteraard met een paar aanpassingen en een nieuwe toevoeging. De blaadjes veranderen van kleur en dansen ons tegemoet. Oktober heeft ons inmiddels gedag gezegd. Voor de meeste kinderen is de herfstvakantie aangebroken. Een heerlijk moment voor het gezin om samen te zijn. Sommigen glippen er samen even lekker tussenuit, maar sommigen van ons moeten het gezellig thuis maken. En ook al zijn wij ouders behoorlijk creatief, soms laat dat creatieve brein ons ook een…
Er was geen vechtlust meer over.
Mijn laatste blogbericht schreef ik op 17 september, dat is alweer zo’n 4 weken geleden. Het ging even bergafwaarts met deze meid. Ik voelde me in een hoekje gedreven, er was geen vechtlust meer over en ik liet me dus bijna afpakken wat op dit moment zoveel voor mij betekent om me uit mijn eigen hoofd te krijgen. Ik liet mij bijna een boxje plaatsen, iets wat ik nog nooit in mijn hele leven heb toegelaten. Deze aandoening maakt al zoveel in mij kapot en daarnaast moest ik dus ook zien te dealen met mensen en hun meningen. Meningen waar ik normaal niets van aantrok, ik had angsten omdat ik…
Ik mis de vrijheid om vrij uit te kunnen bewegen.
Elke dag liep ik wel met natte ogen, zo emotioneel. Er waren meer slechte dagen dan goede dagen. Er is maar één dag geweest dat ik me echt goed gevoeld heb. Er is niet veel nodig op dit moment om weer in tranen uit te barsten. Ik ben moe van het ellendig voelen, moe van het moe zijn en moe van mezelf. De self-care challenge momenten waren kleine lichtpuntjes op mijn dag maar echt beter voelen hierdoor lukte niet helemaal. Welcome bij een nieuwe blog van Cherry Waarom ben je chagrijnig? Door chagrijnig zijn wordt het er niet beter op. Wat is er aan de hand? Positief blijven hoor. Deze…
Wat is je favoriete moment van de dag?
Vandaag is er een nieuwe Daily prompt. Ja, ik ben een beetje laat. We zitten al op vrijdag in plaats van woensdag, maar mijn website was even uit de lucht. Het ging weer even helemaal mis, alsof de druk in mijn hoofd weer toe aan het nemen is in plaats van afnemen. En dat merkte ik in alles wat ik probeerde te doen. Maar goed, daar gaan we… Wat is je favoriete moment van de dag? Mijn favoriete moment van de dag is op dit moment het moment dat ik me even goed voel. Dit kan ’s ochtends, ’s middags of ’s avonds zijn. Ik kan nu niet zo heel…
Ik moet gewoon wat liever voor je zijn.
Ik was boos, gefrustreerd en streng voor mezelf. Terwijl dat juist nu alleen maar averechts werkt. De stemmen van mijn huisarts en mijn neuroloog hoor ik nog ergens achter in mijn hoofd mij toefluisteren; dit heeft allemaal tijd nodig. Tijd die ik mezelf wel wil geven, maar tegelijkertijd ook het gevoel heb dat ik die niet kan geven. De constante strijd met mezelf. Afgelopen week zijn we begonnen met de medicatie en mijn lichaam moet daar echt even aan wennen. En hoewel ik een zonnen aanbidder ben, werkt de warmte nu echt niet bepaald mee. Ik ben continu moe (nog moeier dan normaal sinds ik dit heb), ik heb al…
Idiopathische Intracraniële Hypertensie (IIH) en Benigne paroxysmale positieduizeligheid (BPPD) rolden zo over haar tong.
Judgment day. Zenuwachtig maar vol goede moed maakte ik me klaar om weer naar het ziekenhuis te gaan. Het ziekenhuis waar ik inmiddels een haat-liefde relatie mee heb ontwikkeld. Ik heb er hele mooie herinneringen gemaakt, want het is de plek waar alle 3 mijn kindjes zijn geboren, maar och, ik heb er ook veel tranen gelaten van verdriet. Maar zoals het er naar uitziet, zal het voorlopig een plek blijven wat ik de rug niet kan toekeren. Idiopathische Intracraniële Hypertensie (IIH) en Benigne paroxysmale positieduizeligheid (BPPD) rolden zo over haar tong. Ik breek me er nog steeds de nek over, maar afijn, in Jip en Janneke-taal: hoge hersendruk en…