10 dingen waar ik op mijn 40e echt geen energie meer aan verspil
Over ouder worden, minder moeten, mijn steeds kortere lontje voor onzin en de verrassende ontdekking dat ik niet overal meer aan mee hoef te doen. Ik ben afgelopen maart veertig geworden. Veertig. Een leeftijd waarvan ik vroeger dacht dat je dan ongeveer alles wel op een rijtje zou hebben. Een stabiel leven, een volwassen uitstraling, een duidelijk toekomstplan en vooral heel veel wijsheid. Nou… ik kan je vertellen dat ik gisteren nog naar boven liep en halverwege vergat wat ik ging doen en vervolgens met een wasmand beneden kwam terwijl ik eigenlijk mijn telefoon zocht. Dus die wijsheid laat blijkbaar…
Mijn kinderen worden groot en blijkbaar was dat niet de afspraak
Over loslaten, een huis dat inmiddels dienstdoet als clubhuis en het vreemde besef dat je kinderen je steeds minder nodig hebben. Tot ze honger hebben natuurlijk. Ik weet niet precies wanneer het gebeurd is maar ergens heeft iemand besloten dat mijn kinderen groot mochten worden. Zonder overleg. Zonder schriftelijke toestemming. Helemaal niks. Ik heb ze ooit op de wereld gezet, jarenlang gevoed, aangekleed, opgevoed en regelmatig achter hun kont aangelopen en nu hebben ze ineens allemaal een eigen leven. Alsof dat zomaar kan. Natuurlijk wist ik dat dit moment zou komen. Ik ben niet achterlijk. Maar weten dat je kinderen…
‘Maakt mij niet uit’ terwijl het me eigenlijk wel uitmaakt.
Over jezelf aanpassen, een mening hebben maar hem niet uitspreken en ontdekken dat rekening houden met anderen niet betekent dat je jezelf moet vergeten. “Maakt mij niet uit.” Hoe vaak zeggen we dat eigenlijk? Waar zullen we eten? Maakt mij niet uit. Wat wil je doen? Zeg jij maar. Welke dag komt jou het beste uit? Ik pas me wel aan. Vind je het vervelend? Nee hoor helemaal niet. En soms maakt het je natuurlijk ook gewoon echt niet uit. Niet iedere keuze hoeft een diepgaand onderzoek naar je innerlijke behoeften te worden. Als iemand vraagt of je om half…
Blijkbaar heb ik nu een leeftijd waarop ik blij word van een opgeruimd huis
Over planten met een eigen persoonlijkheid, nep bloemen, een kast die niemand mag opentrekken en het besef dat ik blijkbaar een huisvrouw met te veel hobby’s ben geworden. Wie had dat gedacht? Ik weet niet precies wanneer het gebeurd is maar ergens onderweg ben ik veranderd in een vrouw die oprecht gelukkig kan worden van een netjes ingedeelde kast. En dan bedoel ik niet gewoon even tevreden omdat de boel weer opgeruimd is. Nee, ik kan dus serieus een kast opendoen ernaar kijken en denken: ja hoor, dit is lekker. Alles netjes opgestapeld, mandjes op hun plek, niks dat naar…
Misschien wachtte ik gewoon op de volgende klap
Over eindelijk rust hebben, mijn diploma halen en blijkbaar niet helemaal weten wat ik met zoveel voorspoed aan moest. Voor de zomervakantie ging het eigenlijk gewoon goed. Echt goed. Op mijn werk liep het lekker, privé ging het fijn, in de liefde, met vrienden en thuis. Mijn jongste sloot de basisschool af, mijn opleiding kwam steeds dichter bij de finish en mijn cijfers waren goed. Er gebeurde genoeg maar dit keer waren het vooral mooie dingen. En misschien was dat nog wel het opvallendste: er waren even geen bijzonderheden. Geen gedoe dat alles overnam, geen situatie waar ineens alle aandacht…
Ik dacht dat ik achterliep. Blijkt dat het iets anders was.
Ik dacht lang dat ik achterliep. Tot ik ontdekte hoeveel energie eigenlijk ging naar vergelijken, uitleggen en voldoen. Deze blog gaat over ouder worden, meningen, social media, energie bewaken en waarom ik mezelf tegenwoordig steeds vaker afvraag: wat vind ik eigenlijk zelf? Misschien liep ik nooit achter… misschien liep ik gewoon richting mezelf. Welkom bij weer een blog van Cherry. Wanneer je dacht dat je achterliep… en je later besefte hoeveel energie er eigenlijk ging naar vergelijken, uitleggen en voldoen. Pfoe. Die kwam bij mij niet ineens binnen. Niet op een random dinsdag waarop ik wakker werd en dacht: zo,…
Wat gesprekken over BH’s mij eigenlijk leerden over vrouwen
Er zijn van die momenten waarop je ineens denkt: wat grappig eigenlijk… hoe mensen samenkomen. Want als je van buitenaf naar onze tafel zou kijken tijdens de pauze… dan zou je waarschijnlijk denken: “Wat een verschillende types bij elkaar.” En ergens klopt dat ook. Verschillende persoonlijkheden met verschillende achtergronden en verschillende leeftijden. Iedereen zijn eigen verhaal, eigen humor en eigen gebruiksaanwijzing 😂 En toch… matcht het. Niet omdat iedereen hetzelfde is. Juist niet. Maar omdat er ruimte is om te lachen, te delen, serieus te zijn. Of ineens volledig af te dwalen. Welkom bij weer een blog van Cherry. Want…
Mijn 10 favoriete budget beauty producten (en nee… duur betekent echt niet altijd beter)
De dames die mij al wat langer volgen weten het denk ik nog wel… vroeger schreef ik veel vaker dit soort blogjes. Gewoon over beauty, skincare, make-up, haar en andere vrouwendingen waar ik blij van werd. Naast de diepere blogs schreef ik ook gewoon over budget vondsten, fashion tips en producten die verrassend goed werkten. En eerlijk? Dat laatste miste ik ergens ook wel een beetje. Welkom bij weer een blog van Cherry. Tussen alle lagen van het leven door… blijf ik ook gewoon een vrouw die blij wordt van een goede blush, een mooie glow en een skincare product…
Het moet er gewoon uit.
“Uiterloo…” galmt het door de wachtruimte. Met z’n drieën staan we op. Je weet wel… zo’n wachtkamer waar iedereen zogenaamd relaxed zit te doen maar ondertussen ieder geluidje opvangt alsof je naam bij de loterij wordt omgeroepen. Alleen is dit geen loterij en zijn we hier gewoon voor antwoorden. Welkom bij weer een blog van Cherry. We zaten afgelopen dinsdag al vroeg in de auto, want na twee weken wachten konden we eindelijk terecht bij het AMC met onze boef. En ergens vond ik het ook een beetje gek… ondanks dat dit allemaal speelt hoe kalm en rustig het leven…
Rust klinkt mooi… tot je er middenin zit
Dit is het stuk waar niemand je op voorbereidt Welkom bij weer een blog van Cherry of eigenlijk Cherry × Nahoa, want dit is weer zo’n stukje dat net even dieper gaat dan alleen mijn verhaal delen. En zoals ik in mijn vorige blog al zei… dat stukje, dat wennen aan rust, grenzen en gewoon jezelf blijven zonder overal in mee te gaan… daar wilde ik nog op terugkomen. Dus hier gaan we 😉 In mijn vorige blog had ik het over dat moment waarop alles even lijkt te landen. Dat je denkt: oké… we kunnen weer ademhalen, we zijn…
