14 activiteiten voor de Herfstvakantie
Vorig jaar schreef ik dit blogbericht waarop ik veel leuke reacties had gekregen. Er werden zelfs foto’s toegestuurd om te laten zien wat ze allemaal hadden gedaan. Dus dacht ik, waarom deel ik het niet opnieuw? Uiteraard met een paar aanpassingen en een nieuwe toevoeging. De blaadjes veranderen van kleur en dansen ons tegemoet. Oktober heeft ons inmiddels gedag gezegd. Voor de meeste kinderen is de herfstvakantie aangebroken. Een heerlijk moment voor het gezin om samen te zijn. Sommigen glippen er samen even lekker tussenuit, maar sommigen van ons moeten het gezellig thuis maken. En ook al zijn wij ouders behoorlijk creatief, soms laat dat creatieve brein ons ook een…
Er was geen vechtlust meer over.
Mijn laatste blogbericht schreef ik op 17 september, dat is alweer zo’n 4 weken geleden. Het ging even bergafwaarts met deze meid. Ik voelde me in een hoekje gedreven, er was geen vechtlust meer over en ik liet me dus bijna afpakken wat op dit moment zoveel voor mij betekent om me uit mijn eigen hoofd te krijgen. Ik liet mij bijna een boxje plaatsen, iets wat ik nog nooit in mijn hele leven heb toegelaten. Deze aandoening maakt al zoveel in mij kapot en daarnaast moest ik dus ook zien te dealen met mensen en hun meningen. Meningen waar ik normaal niets van aantrok, ik had angsten omdat ik…
Ik mis de vrijheid om vrij uit te kunnen bewegen.
Elke dag liep ik wel met natte ogen, zo emotioneel. Er waren meer slechte dagen dan goede dagen. Er is maar één dag geweest dat ik me echt goed gevoeld heb. Er is niet veel nodig op dit moment om weer in tranen uit te barsten. Ik ben moe van het ellendig voelen, moe van het moe zijn en moe van mezelf. De self-care challenge momenten waren kleine lichtpuntjes op mijn dag maar echt beter voelen hierdoor lukte niet helemaal. Welcome bij een nieuwe blog van Cherry Waarom ben je chagrijnig? Door chagrijnig zijn wordt het er niet beter op. Wat is er aan de hand? Positief blijven hoor. Deze…
Wat is je favoriete moment van de dag?
Vandaag is er een nieuwe Daily prompt. Ja, ik ben een beetje laat. We zitten al op vrijdag in plaats van woensdag, maar mijn website was even uit de lucht. Het ging weer even helemaal mis, alsof de druk in mijn hoofd weer toe aan het nemen is in plaats van afnemen. En dat merkte ik in alles wat ik probeerde te doen. Maar goed, daar gaan we… Wat is je favoriete moment van de dag? Mijn favoriete moment van de dag is op dit moment het moment dat ik me even goed voel. Dit kan ’s ochtends, ’s middags of ’s avonds zijn. Ik kan nu niet zo heel…
Ik moet gewoon wat liever voor je zijn.
Ik was boos, gefrustreerd en streng voor mezelf. Terwijl dat juist nu alleen maar averechts werkt. De stemmen van mijn huisarts en mijn neuroloog hoor ik nog ergens achter in mijn hoofd mij toefluisteren; dit heeft allemaal tijd nodig. Tijd die ik mezelf wel wil geven, maar tegelijkertijd ook het gevoel heb dat ik die niet kan geven. De constante strijd met mezelf. Afgelopen week zijn we begonnen met de medicatie en mijn lichaam moet daar echt even aan wennen. En hoewel ik een zonnen aanbidder ben, werkt de warmte nu echt niet bepaald mee. Ik ben continu moe (nog moeier dan normaal sinds ik dit heb), ik heb al…
Idiopathische Intracraniële Hypertensie (IIH) en Benigne paroxysmale positieduizeligheid (BPPD) rolden zo over haar tong.
Judgment day. Zenuwachtig maar vol goede moed maakte ik me klaar om weer naar het ziekenhuis te gaan. Het ziekenhuis waar ik inmiddels een haat-liefde relatie mee heb ontwikkeld. Ik heb er hele mooie herinneringen gemaakt, want het is de plek waar alle 3 mijn kindjes zijn geboren, maar och, ik heb er ook veel tranen gelaten van verdriet. Maar zoals het er naar uitziet, zal het voorlopig een plek blijven wat ik de rug niet kan toekeren. Idiopathische Intracraniële Hypertensie (IIH) en Benigne paroxysmale positieduizeligheid (BPPD) rolden zo over haar tong. Ik breek me er nog steeds de nek over, maar afijn, in Jip en Janneke-taal: hoge hersendruk en…
Wednesday prompt
Wat motiveert je? Vandaag kreeg ik deze vraag op mijn beeldscherm te zien. En een beetje cliché misschien, en ik denk dat meer moeders en/of vaders hetzelfde zullen antwoorden, maar dat is toch wel allereerst mijn gezin. Zij motiveren mij elke dag weer om op te staan en door te gaan met het behalen van mijn persoonlijke doelen. Ik wil hen laten zien dat je nooit te oud bent om te leren, dat je ondanks de tegenslagen van het leven niet moet opgeven, want waar een wil is, is een weg. Daarnaast hoop ik dat mijn kinderen, net als ik, hun drijfveer zien als hun eigen superkracht en dat we…
Kleine veranderingen blijven veranderingen!
Zoveel vragen blijven mij bezighouden, maar ondanks die vragen heb ik mij de afgelopen week meer kunnen ontspannen. Even een week helemaal niets en geen ziekenhuisbezoekjes was een top idee van de neuroloog. Ik neem jullie mee in de afgelopen week, de week waarin de neuroloog had besloten om even helemaal niets in te plannen en gewoon even de tijd voor mijzelf te nemen. Dit was een mooie kans om zelf het een en ander uit te proberen om te zien hoe mijn hoofd zou reageren, welke symptomen wegbleven, minder werden of juist zouden opspelen. Ik moet eerlijk zeggen dat het redelijk goed ging, helaas kan ik niet zeggen dat…
37 jaar jong maar alleen naar bed gaan was spannend.
Verslagen van de schrik liepen we met zijn tweeën naar buiten. De angst was net zo aanwezig bij mijn partner als bij mij. Maar die verslagenheid duurde maar kort, want ik sprong meteen weer in de regelmodus. Ik had maar een uur voordat ik weer terug naar het ziekenhuis moest. Dus ik belde mijn moeder en vroeg haar om naar mijn huis te komen, samen met twee goede kennissen van ons. Ik zorgde ervoor dat er voor iedereen een vangnet was wanneer ik het nieuws zou vertellen. In de auto zei ik tegen mijn partner: “Je moet mijn vakantie annuleren, maar ik wil dat jij gewoon met die jongens gaat.”…
Ik wist gewoon diep van binnen dit is foute boel.
De angst dat er iets niet goed zat in mijn hoofd was groot. Ik liep al weken met klachten en hoe meer klachten erbij kwamen, hoe groter de angst werd. Die angst uitte zich in onrustige nachten en bizarre dromen. Ik droomde dat ik en mijn geliefden uit elkaar zouden gaan, ik droomde over afscheid opnames maken voor eenieder die ik lief had. Het was bizar dat ik gewoon geen rust meer kon vinden. Hoe positief ik ook bleef en wilde blijven tot aan de dag voor onze vakantie, wist ik gewoon diep van binnen dat dit foute boel was. Ik liep al weken met verschillende klachten rond: extreme vermoeidheid,…