Blog #20 Suikerbommetje
De weegschaal huilt! Zoals ik vorige week dus al schreef. Het bijhouden van een voedingsdagboek kan behoorlijk confronterend zijn! Maar wat ik toch wel het meest confronterend vond was mijn gewicht toen ik vanochtend op de weegschaal stond. Ik moet max 10 kilo afvallen wil ik op mijn normale gewicht terug komen. Afijn, met het bijhouden van het voedingsdagboek is mijn eerste stap hiernaar toe gemaakt. Ik wist eigenlijk stiekem al dat er een aanpassing moet komen in mijn voedingspatroon. Ik sla te vaak een maaltijd over en regelmatig mijn ontbijt. Doordat ik maaltijden niet nuttig krijg ik tussendoor dus ontzettend trek en houdt dan te weinig rekening met wat…
Blog #19 Als een rups ontpopt zij zich tot een vlinder
En dan ineens is je dochter geen klein meisje meer. Net als een rups ontpopt zij tot een prachtige vlinder. En dat is dan toch best eng. Ze wordt steeds minder afhankelijk van jou en vormt zicht tot een heel eigen persoon. En laten we niet praten over het lichaam dat is veranderd. Ik moet even slikken als ik stiekem mijn dochter bewonderd via de spiegel. Lange benen, slanke taille, rondingen en een mooi gezicht. Het staat te gebeuren ik moet haar langzaam aan gaan loslaten. Waar ik voorheen nog haar kleren klaarlegde en haar hielp met haar haren. Wordt mijn mening nu gezien als gezeur. Waar ik voorheen lekker…
Blog #18- Voedingsdagboek
Ik begin niet aan een streng of ingewikkeld dieet. Daar ben ik gewoonweg niet voor weggelegd dan rol ik liever verder door het leven 😅. Woehoeeeee, ik heb de moed gevonden hoor. Ik gaan het eindelijk doen! En nee ik ga niet alleen zweten, mijn vriendinnen doen gezellig mee. Wat is het fijn als je die kan betrekken bij jouw journey en dat zij ook wel overal voor te porren zijn. Ook al wonen we verspreid en kunnen we nu niet teveel bij elkaar over de vloer komen, we zijn creatief genoeg om toch met elkaar te gaan sporten. Grote kans dat er een zuurstoftank aan te pas moet komen…
Blog #17 – Dagboekfragment
Dagboekfragment 24 augustus 2020 “ Vandaag zo’n aparte ervaring gehad, ik ben ik maar zo voelt het niet. Ik zit in een ruimte aan een tafel met spelende kinderen om mij heen. Ik merk dat ik gevoelig ben voor de verschillende geluiden om mij heen. En niet lang daarna gebeurd het. Het voelt ineens alsof ik achter mijzelf sta en door mij heen kijk. Antwoord geven op een vraag lukt me niet het voelt alsof ik gevangen zit in een lege ruimte, Ik probeer tegen kinderen te praten maar iets uitbrengen lijkt een eeuwigheid te duren. Alsof mijn lichaam van me geest is gescheiden en ik buiten mijzelf zweef. Wat…
Blog #16 Q&A time
Get to know me better! Question and answer time. Een paar weken geleden heb ik jullie de gelegenheid gegeven om mij vragen te stellen. Ik heb hele leuke en verschillende vragen binnen gekregen. Uit deze vragen heb ik er een aantal gepikt die ik zo uitgebreid mogelijk zal beantwoorden. Veel leesplezier 😉 Vraag 1: Waarom ben je begonnen met bloggen en wat wil je hier mee bereiken? Ik vond het altijd al heerlijk om van me af te schrijven. En tijdens mijn therapie ben ik begonnen met het bijhouden van een journal. Ik merkte dat dit mij een bepaalde vrijheid gaf. Een oud collega zei mij een aantal jaar geleden:…
Blog #15 TPP en een functionele neurologische stoornis.
Nu mijn behandeling klaar is betekend het niet dat alles definitief veranderd is. Ik zal nog steeds hard moeten blijven werken om niet terug te vallen in oude patronen. Mijn Terugval preventieplan ook wel genoemd TPP heb ik eindelijk na alle hectiek thuis af kunnen ronden. Op de hectiek kom ik zo terug eerst even wat meer over mijn TPP. Dit plan zal moeten voorkomen dat ik weer een depressie krijg. Ik ben nog steeds kwetsbaar en mijn vertrouwen in mijn eigen kunnen is nog steeds aan het groeien. Maar ik heb geaccepteerd dat ik nooit meer de oude ik zal worden, wel ben ik ervan overtuigd dat ik een…
Blog #14 Dromen zijn verbonden met ons dagelijks leven
Kon ik je stem maar even horen, kon ik mijn hoofd maar even op jouw schouders leggen. Kon ik je hand maar even vasthouden, Kon jij mijn tranen maar drogen. Kon ik maar een glimp van jouw lach opvangen, Kon jij mij maar zeggen dat alles goed komt. Kon ik jou maar horen zeggen " je bent niet alleen". Kon ik jou maar horen zeggen "Ik houdt ook van jou". Kon jij maar gewoon heel even een dag onder ons zijn. Vannacht kwam je me eindelijk weer eens opzoeken. Eindelijk weer een moment van samenzijn. Ik kon je eindelijk vertellen dat ik boos en verdrietig ben, ik kon je eindelijk…
Blog #13 – Lieve ik,
Op 10 maart jongst leden heb ik tijdens de "positivity march challenge" de opdracht gedeeld om jezelf een liefdesbrief te schrijven. Waarom een liefdesbrief schrijven naar jezelf? Een brief aan jezelf schrijven heeft veel voordelen. Je herinnert jezelf weer wat voor speciale eigenschappen je hebt. Want heel soms vergeten we hoeveel we van ons zelf mogen houden. Vergeten we dat wij ons zelf een compliment mogen geven. Door een brief te schrijven aan jezelf wordt je weer bewust van wat je allemaal in huis hebt. Er zijn verschillende brieven die je aan jezelf kunt schrijven. Maar ik koos voor een liefdesbrief. Zuiver, positief en recht uit het hart want er…
Blog #12 Die roze bril die draag ik niet elke dag!
Waarom positief denken? Nou het antwoord is heel simpel, je kan er veel voordelen uit halen. Positief denken brengt kleur aan je leven al ben ik van mening dat het af en toe ook echt wel zwart-wit mag zijn! Voor mijn gevoel kan je pas echt beginnen met positief denken als je het negatieve hebt toegelaten. Want het leven is nou eenmaal niet altijd positief en dag in-dag uit met die roze bril op lopen is ook maar zo saai. En hoe heerlijk is het om zo nu en dan te klagen over hoe k*t alles is. Ik was zo ongelooflijk trots om te horen dat ik mocht stoppen met…
Blog #11 Deel 2
Het maakt mij hongerig voor geluk Ik voelde me weer heel even een klein meisje, een klein meisje die voor het eerst haar eigen stappen gaat zetten. Mijn hand wordt losgelaten ik ga zelfstandig mijn pad verder bewandelen. Wat ben ik trots! Trots op de weg die ik heb afgelegd en wat ik tot nu toe heb bereikt. Een jaar lang therapie en het moment is eindelijk hier. Alleen nog het afronden van mijn terugvalpreventieplan en dan is het klaar. Ik kan mij gaan focussen op de weg die voor mij ligt en gaan genieten van het uitzicht. In mijn vorige blog heb ik het gehad over de oefentherapie Mensendieck…