Jij bent niet te veel, je bent gelaagd
Jij bent niet te veel, je bent gelaagd is een blog voor elke vrouw die ooit haar gevoelens heeft ingeslikt, haar woorden heeft geslikt of zichzelf kleiner heeft gemaakt. In deze krachtige reflectie deelt Cherry haar eigen reis van ‘te gevoelig’ naar volledig zichzelf durven zijn, inclusief emoties, diepgang en vuur. Met journalingvragen en affirmaties als tools om dichter bij jezelf te komen. Dit is geen verhaal om je aan te passen. Dit is een uitnodiging om jezelf volledig toe te laten.
Palo Santo & Praktische Zachtheid – Waarom ik kies voor mijn energie
In deze blog neem ik je mee in mijn reis van chaos naar keuzes, van ruis naar rituelen (nee, niet met een maansteen op m’n voorhoofd – gewoon met Palo Santo en ademhalen). Je leest hoe ik — tussen grenzen stellen, rook laten kringelen en mezelf terugvinden — steeds meer thuis kom bij wie ik ben. En waarom zachtheid soms voelt als het krachtigste wapen dat er is. Ben je zelf toe aan iets minder ruis, minder moeten en meer jij? Kom maar lezen. Je hoeft je schoenen niet uit te doen, maar het mag wel.
Moeder zijn in lagen – over dragen, bloeien en jezelf soms verliezen
Moeder zijn is zoveel meer dan wat we vaak zien. In deze blog neem ik je mee langs de lagen van moederschap: de zichtbare, de stille, de rauwe en de tedere. Een eerlijke ode aan alle vrouwen die dragen, bloeien, hopen en soms ook verliezen.
Mijn Spiegelbeeld en Ik
Ken je dat? Dat moment dat je in de spiegel kijkt en je jezelf niet meer herkent. Niet in je blik. Niet in je stem. Niet in je kracht. Alsof je onderweg iets van jezelf bent kwijtgeraakt. Ik wel. En toen brak ik. Maar juist in die breuk vond ik langzaam mezelf terug. In mijn nieuwste blog deel ik mijn verhaal — rauw, eerlijk en oprecht. Voor wie zich even verloren voelt. Voor wie weer wil voelen: ik ben er nog, en ik ben het waard.
De kracht van zusterlijke vriendschappen
Sommige vriendschappen gaan verder dan woorden. Ze zijn spiegels, ankers én vleugels. In mijn nieuwste blog schrijf ik over de kracht van zusterlijke verbinding — de vrouwen die je zien zoals je écht bent, en blijven staan, ook als jij even wankelt. Een ode aan vriendschap die je laat groeien. Lees nu op www.cherrysjourney.com
Tussen Inspiratie, Tegenslagen en Ademhalen
Na maanden waarin het schrijven lekker stroomde en creatieve ideeën overvlogen, kwam ik in een andere fase terecht. Een WIA-aanvraag viel op de mat, samen met een emotionele tegenslag thuis. In plaats van harder te rennen koos ik dit keer om stil te staan, te voelen en te helen. Ondertussen startte ik mijn traject bij Heliomare en leerde ik: groei vraagt niet om haast, maar om zachtheid, vertrouwen en ruimte maken voor wie ik aan het worden ben. Tussen inspiratie, tegenslagen en nieuwe adem bouw ik rustig verder aan mijn reis — op mijn eigen ritme.
Vier Je Eigen Reis: Wat Ik Had Willen Weten Op Jongere Leeftijd
Vroeger nam ik het leven zoals het kwam – spontaan, vol plezier. Maar de jaren brachten uitdagingen, verlies en strijd. Overleven stond op de voorgrond, genieten raakte op de achtergrond. Nu besef ik: het perfecte moment om te leven is nu. Geen wachtlijst, geen voorwaarden. Ik mag weer genieten.
Vier Het Leven: Waarom Dit Thema Voor Maart Zo Persoonlijk Is
Maart is voor mij alles tegelijk. De maand van taart en kaarsjes uitblazen, maar ook van herinneringen die soms ineens hard binnenkomen. Dit jaar wordt maart extra bijzonder, want er komt nieuw leven bij in onze familie: mijn broertje wordt voor het eerst vader. Hoe combineer je vieren en herdenken? Hoe geef je verdriet en vreugde een plek in dezelfde maand? Ik deel mijn verhaal—rauw, echt en vol liefde.
Februari: Liefde in Alle Vormen (En De Realiteit Daarvan)
En toen was februari alweer poef voorbij. De maand van liefde. Niet alleen romantische liefde, maar ook zelfliefde, moederliefde en vriendschap—oftewel, alles wat je hart laat smelten én je af en toe met een diepe zucht doet wegkijken. Want laten we eerlijk zijn: liefde is niet alleen rozenblaadjes en hartjes-emoji’s. Het is soms ook:💡 Jezelf eraan herinneren dat je ook rust verdient.💡 Je partner niet willen wurgen als ‘ie voor de 100ste keer vraagt waar iets ligt.💡 Je kinderen knuffelen terwijl je ze net nog wilde verkopen op Marktplaats.💡 Inzien dat vriendschap tweerichtingsverkeer hoort te zijn. Deze maand heb ik liefde in álle vormen onder de loep genomen. En dat…
Zelfvergeving: Waarom Is Het Zo Veel Makkelijker Om Anderen Te Vergeven Dan Jezelf?
We kunnen eindeloos lief en begripvol zijn naar anderen, maar als het op onszelf aankomt? Dan zijn we ineens de strengste rechter. Schuldgevoel, spijt en "had ik maar"-gedachten kunnen je vasthouden in het verleden, terwijl je eigenlijk vooruit wilt. In deze blog deel ik mijn eigen reis in zelfvergeving. Over loslaten, accepteren en inzien dat jezelf blijven straffen niets oplost—maar zachter voor jezelf zijn wél.
