Samen dansen, samen groeien: lessen van Vunzige Deuntjes
In deze blog neem ik je mee in de rauwe en eerlijke reis van jong moederschap: over fouten maken, opnieuw beginnen en de kleine momenten die alles betekenis geven. Want soms leer je het meest niet uit de grote gebaren, maar uit het lachen in de regen.
Wanneer je weer opstaat, kleine stappen naar jezelf
In mijn vorige blog deelde ik hoe ik stilviel, hoe alles stopte en ik mezelf kwijtraakte in de leegte. Dit is het vervolg. Over hoe ik vanuit die stilte weer langzaam opstond. Niet in grote sprongen, maar in kleine, zachte stappen terug naar mezelf. Over liefdesverdriet dat me brak én wakker maakte. Over het vuur dat niet altijd knettert, maar soms zacht smeult tot je voelt: het is tijd. Zoals een phoenix herrijst uit de as, zo begon ook ik weer langzaam te bewegen. Misschien sta jij ook op dat punt. Dan is dit voor jou: je mag klein beginnen.…
Welkom terug in mijn verhaal
Een blog over het moment waarop alles stilviel. Niet door een breuk, maar door een fluistering van mijn ziel. Over verlies, thuiskomen bij jezelf, en de geboorte van Nahoa Coaching.
De geur van koffie & wat het met me deed
In deze blog neem ik je mee in hoe de geur van koffie onverwacht een oud trauma aanraakte. Een jeugdherinnering aan grensoverschrijdend gedrag kwam plotseling boven, getriggerd door iets ogenschijnlijk kleins: een stromend Senseo-apparaat. Ik beschrijf hoe trauma zich niet alleen in het hoofd, maar vooral in het lichaam nestelt; in geur, in stilte, in dagelijkse gewoontes. Helen gaat niet in rechte lijnen, maar in laagjes. Langzaam. Met terugblikken. Door zachtheid, innerlijk werk en therapie leerde ik mezelf niet meer te verliezen in wat was. Deze blog is een eerlijke, rauwe en helende uitnodiging voor iedereen die herkent hoe een…
Voetbal is niet mijn ding (maar blijkbaar wel mijn leven)
Vandaag niets dieps. Gewoon een ochtendje voetbal. Een beetje nat, een beetje sarcasme, een hoop puberenergie én liefde vanaf de zijlijn. Van kunstgras naar moves, van paraplu naar festival. Want moeder zijn… is er gewoon staan. Altijd.
Jij bent niet te veel, je bent gelaagd
Jij bent niet te veel, je bent gelaagd is een blog voor elke vrouw die ooit haar gevoelens heeft ingeslikt, haar woorden heeft geslikt of zichzelf kleiner heeft gemaakt. In deze krachtige reflectie deelt Cherry haar eigen reis van ‘te gevoelig’ naar volledig zichzelf durven zijn, inclusief emoties, diepgang en vuur. Met journalingvragen en affirmaties als tools om dichter bij jezelf te komen. Dit is geen verhaal om je aan te passen. Dit is een uitnodiging om jezelf volledig toe te laten.
Palo Santo & Praktische Zachtheid – Waarom ik kies voor mijn energie
In deze blog neem ik je mee in mijn reis van chaos naar keuzes, van ruis naar rituelen (nee, niet met een maansteen op m’n voorhoofd – gewoon met Palo Santo en ademhalen). Je leest hoe ik — tussen grenzen stellen, rook laten kringelen en mezelf terugvinden — steeds meer thuis kom bij wie ik ben. En waarom zachtheid soms voelt als het krachtigste wapen dat er is. Ben je zelf toe aan iets minder ruis, minder moeten en meer jij? Kom maar lezen. Je hoeft je schoenen niet uit te doen, maar het mag wel.
Moeder zijn in lagen – over dragen, bloeien en jezelf soms verliezen
Moeder zijn is zoveel meer dan wat we vaak zien. In deze blog neem ik je mee langs de lagen van moederschap: de zichtbare, de stille, de rauwe en de tedere. Een eerlijke ode aan alle vrouwen die dragen, bloeien, hopen en soms ook verliezen.
Mijn Spiegelbeeld en Ik
Ken je dat? Dat moment dat je in de spiegel kijkt en je jezelf niet meer herkent. Niet in je blik. Niet in je stem. Niet in je kracht. Alsof je onderweg iets van jezelf bent kwijtgeraakt. Ik wel. En toen brak ik. Maar juist in die breuk vond ik langzaam mezelf terug. In mijn nieuwste blog deel ik mijn verhaal — rauw, eerlijk en oprecht. Voor wie zich even verloren voelt. Voor wie weer wil voelen: ik ben er nog, en ik ben het waard.
De kracht van zusterlijke vriendschappen
Sommige vriendschappen gaan verder dan woorden. Ze zijn spiegels, ankers én vleugels. In mijn nieuwste blog schrijf ik over de kracht van zusterlijke verbinding — de vrouwen die je zien zoals je écht bent, en blijven staan, ook als jij even wankelt. Een ode aan vriendschap die je laat groeien. Lees nu op www.cherrysjourney.com
