Moeder zijn in lagen – over dragen, bloeien en jezelf soms verliezen

Moederdag.
Voor de één een dag vol bloemen, knutsels en ontbijt op bed.
Voor de ander een dag met een rouwrandje.
Een herinnering aan wat er was, wat er nooit kwam of wat er nog altijd wordt gemist.

Voor elke vorm van liefde die zij draagt.

Dit jaar voelde ik de behoefte om stil te staan bij al die lagen.
Niet alleen bij het moederschap zoals het vaak wordt gevierd,
maar bij het moederschap zoals het echt wordt geleefd.
In stilte, in kracht, in gemis, in overgave.
In de kleine momenten die niemand ziet, en in de grootse gebaren die zelden worden erkend.

Moeder zijn is geen vaste vorm

Je hoeft geen kind te baren om een moederhart te hebben.
Moeder zijn is ook zorgen, dragen, begeleiden.
Het is grenzen stellen en armen openen.
Het is jezelf verliezen in alles wat moet,
en toch elke dag weer opstaan omdat er iemand op je rekent.

Het is luisteren zonder oordeel.
Troosten zonder woorden.
Geven zonder te tellen.

Er zijn moeders die hun kinderen verloren,
vrouwen die nog steeds hopen.
Vrouwen die hun moeder missen,
of nooit echt moederliefde gekend hebben.
En dan zijn er moeders die zelf moe zijn van het zorgen,
maar toch blijven geven.
Omdat liefde voor hen geen keuze is, maar een levenshouding.

De lagen die we dragen

In iedere vrouw leeft een stuk moederschap.
Soms zichtbaar in wie ze opvoedt.
Soms voelbaar in hoe ze liefheeft.
En soms verborgen,
onder lagen van verdriet, verwachting of zelfverlies.

Ze draagt liefde in lagen.

Ik weet nu dat moeder zijn
niet alleen zit in wat je doet voor een ander,
maar ook in wat je leert aan jezelf.
Dat het oké is om af en toe stil te staan.
Om te zeggen: vandaag even niet.
Vandaag kies ik voor mij.
En dat dat óók moederschap is:
jezelf erkennen als deel van het geheel.

Een ode aan jou

Misschien voel jij je vandaag niet gezien.
Geen bloemen, geen kaart.
Of misschien zit je met een glimlach aan tafel,
maar voel je iets knagen vanbinnen.

En misschien voel jij je vandaag juist licht,
vrij, geliefd,
en precies waar je hoort te zijn.

Wat je ook draagt vandaag:
ik zie jou.

Haar groei kent geen grenzen,
zelfs niet in stenen grond

Jij die draagt.
Jij die hoopt.
Jij die losliet.
Jij die bloeit.
Jij die steeds opnieuw kiest,
ook al is het moeilijk.

Zelfs op dagen dat je jezelf vergeet,
groei je toch.
En dat alleen al maakt jou bijzonder.

Dit is voor jou. Met liefde.

Dit is voor jou. Met liefde.
Cherry