Voetbal is niet mijn ding (maar blijkbaar wel mijn leven)
Vandaag niets dieps. Gewoon een ochtendje voetbal. Een beetje nat, een beetje sarcasme, een hoop puberenergie én liefde vanaf de zijlijn. Van kunstgras naar moves, van paraplu naar festival. Want moeder zijn… is er gewoon staan. Altijd.
Moeder zijn in lagen – over dragen, bloeien en jezelf soms verliezen
Moeder zijn is zoveel meer dan wat we vaak zien. In deze blog neem ik je mee langs de lagen van moederschap: de zichtbare, de stille, de rauwe en de tedere. Een eerlijke ode aan alle vrouwen die dragen, bloeien, hopen en soms ook verliezen.
Februari: Liefde in Alle Vormen (En De Realiteit Daarvan)
En toen was februari alweer poef voorbij. De maand van liefde. Niet alleen romantische liefde, maar ook zelfliefde, moederliefde en vriendschap—oftewel, alles wat je hart laat smelten én je af en toe met een diepe zucht doet wegkijken. Want laten we eerlijk zijn: liefde is niet alleen rozenblaadjes en hartjes-emoji’s. Het is soms ook:💡 Jezelf eraan herinneren dat je ook rust verdient.💡 Je partner niet willen wurgen als ‘ie voor de 100ste keer vraagt waar iets ligt.💡 Je kinderen knuffelen terwijl je ze net nog wilde verkopen op Marktplaats.💡 Inzien dat vriendschap tweerichtingsverkeer hoort te zijn. Deze maand heb ik…
De Realiteit van Moederliefde
Moeder zijn is prachtig, maar had iemand me even kunnen waarschuwen voor de ‘ik weet het beter’-fase? Of voor het moment dat je kind een masterdiploma haalt in discussiëren, maar zijn bord niet naar de keuken kan brengen? Eerst zijn ze volledig afhankelijk van je, dan tolereren ze je en voor je het weet ben je de achtergrondmuziek in hun leven—behalve als er iets misgaat, dan ben je ineens de CEO van hun crisisteam. In deze blog vertel ik hoe ik als moeder van een 19-jarige, een 16-jarige en een 10-jarige tussen deze fases navigeer—soms met eindeloos geduld, soms met…
Leven in vragen: Cherry’s zoektocht naar identiteit en betekenis.
“Maar dit ben ik niet,” zeg ik tegen mijn therapeut, terwijl ik me soms verloren voel in mijn eigen gedachten. Dat zachte, dat emotionele, ik wordt er gek van, misschien was het er altijd al, maar is het nooit zo prominent naar voren gekomen als nu. Het is een onzekerheid die me overvalt, vooral in de reis waar ik me nu in bevind. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry Vandaag deel ik een stukje van mijn hart met jullie, een deel dat ik vaak verborgen kan houden achter een glimlach of een opgewekte toon. Maar zoals jullie weten ben…
Voor Hen die Strijden en voor Hen die het Vieren:
Een Open Brief voor Moederdag.