Wanneer je weer opstaat, kleine stappen naar jezelf
In mijn vorige blog deelde ik hoe ik stilviel, hoe alles stopte en ik mezelf kwijtraakte in de leegte. Dit is het vervolg. Over hoe ik vanuit die stilte weer langzaam opstond. Niet in grote sprongen, maar in kleine, zachte stappen terug naar mezelf. Over liefdesverdriet dat me brak én wakker maakte. Over het vuur dat niet altijd knettert, maar soms zacht smeult tot je voelt: het is tijd. Zoals een phoenix herrijst uit de as, zo begon ook ik weer langzaam te bewegen. Misschien sta jij ook op dat punt. Dan is dit voor jou: je mag klein beginnen. Elke stap is genoeg.
Tussen Inspiratie, Tegenslagen en Ademhalen
Na maanden waarin het schrijven lekker stroomde en creatieve ideeën overvlogen, kwam ik in een andere fase terecht. Een WIA-aanvraag viel op de mat, samen met een emotionele tegenslag thuis. In plaats van harder te rennen koos ik dit keer om stil te staan, te voelen en te helen. Ondertussen startte ik mijn traject bij Heliomare en leerde ik: groei vraagt niet om haast, maar om zachtheid, vertrouwen en ruimte maken voor wie ik aan het worden ben. Tussen inspiratie, tegenslagen en nieuwe adem bouw ik rustig verder aan mijn reis — op mijn eigen ritme.
Vier Je Eigen Reis: Wat Ik Had Willen Weten Op Jongere Leeftijd
Vroeger nam ik het leven zoals het kwam – spontaan, vol plezier. Maar de jaren brachten uitdagingen, verlies en strijd. Overleven stond op de voorgrond, genieten raakte op de achtergrond. Nu besef ik: het perfecte moment om te leven is nu. Geen wachtlijst, geen voorwaarden. Ik mag weer genieten.
Vier Het Leven: Waarom Dit Thema Voor Maart Zo Persoonlijk Is
Maart is voor mij alles tegelijk. De maand van taart en kaarsjes uitblazen, maar ook van herinneringen die soms ineens hard binnenkomen. Dit jaar wordt maart extra bijzonder, want er komt nieuw leven bij in onze familie: mijn broertje wordt voor het eerst vader. Hoe combineer je vieren en herdenken? Hoe geef je verdriet en vreugde een plek in dezelfde maand? Ik deel mijn verhaal—rauw, echt en vol liefde.
Februari: Liefde in Alle Vormen (En De Realiteit Daarvan)
En toen was februari alweer poef voorbij. De maand van liefde. Niet alleen romantische liefde, maar ook zelfliefde, moederliefde en vriendschap—oftewel, alles wat je hart laat smelten én je af en toe met een diepe zucht doet wegkijken. Want laten we eerlijk zijn: liefde is niet alleen rozenblaadjes en hartjes-emoji’s. Het is soms ook:💡 Jezelf eraan herinneren dat je ook rust verdient.💡 Je partner niet willen wurgen als ‘ie voor de 100ste keer vraagt waar iets ligt.💡 Je kinderen knuffelen terwijl je ze net nog wilde verkopen op Marktplaats.💡 Inzien dat vriendschap tweerichtingsverkeer hoort te zijn. Deze maand heb ik liefde in álle vormen onder de loep genomen. En dat…
De Realiteit van Moederliefde
Moeder zijn is prachtig, maar had iemand me even kunnen waarschuwen voor de ‘ik weet het beter’-fase? Of voor het moment dat je kind een masterdiploma haalt in discussiëren, maar zijn bord niet naar de keuken kan brengen? Eerst zijn ze volledig afhankelijk van je, dan tolereren ze je en voor je het weet ben je de achtergrondmuziek in hun leven—behalve als er iets misgaat, dan ben je ineens de CEO van hun crisisteam. In deze blog vertel ik hoe ik als moeder van een 19-jarige, een 16-jarige en een 10-jarige tussen deze fases navigeer—soms met eindeloos geduld, soms met een diepe zucht en altijd met liefde (en een beetje…
Demonen in Mijn Hoofd: Hoe ik Groei van Donker naar Licht
Let op: Deze blog bevat onderwerpen die mogelijk gevoelig zijn voor sommige lezers, en is niet voor jongeren onder de 18 jaar. Als je momenteel met vergelijkbare gevoelens worstelt, is het belangrijk om ondersteuning te zoeken. Het is 06:15, terwijl ik in bed draai en woel, blijkt het onmogelijk om weer in slaap te vallen. Met een zucht pak ik mijn telefoon en zie ik dat er een herinnering binnenkomt. Het is een momentopname van precies een jaar geleden—aankondigingen die me terugvoeren naar die duistere tijd en de worstelingen die ik toen doormaakte. Vandaag kijk ik terug op een jaar dat me gevormd heeft op manieren die ik toen niet…
Van Zelfvoorzienend naar Verbonden: Een Liefdestaal Reboot
Het leven heeft een grappige manier om je onverwachts te verrassen. En niet altijd op een leuke manier, helaas. Sinds mijn diagnose met Idiopathische Intracraniële Hypertensie (IIH) is er nogal wat veranderd in mijn leven. Niet alleen in de manier waarop ik met mijn gezondheid omga, maar ook in hoe ik liefde ervaar. Waar ik vroeger vooral sterk en onafhankelijk was, merk ik nu dat mijn verlangens en behoeften op het gebied van liefde en steun heel anders zijn geworden. Nog een eye-opener die ik deze afgelopen zomer heb ervaren. Heel eerlijk? Voordat ik ziek werd, heb ik me echt nooit beziggehouden met dat hele liefdestaalgedoe. Ik was ervan overtuigd…
Balanceren Tussen Herstel en Leven: Uitdagingen en Coping Strategieën
Twee Stappen Vooruit, Een Stap Terug. Het balanceren van verschillende verantwoordelijkheden tijdens het herstel van een chronische aandoening is echt zo makkelijk nog niet. Nee, het is een constante strijd om alles in evenwicht te houden. Vandaag neem ik jullie mee in de uitdagingen die ik tegenkom, en de coping strategieën die mij helpen om niet ontmoedigd te raken. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry. Het was weer even stil hier en dat spijt me echt! Maar het weer heeft behoorlijk wat invloed op mijn symptomen. Hoge luchtvochtigheid, drukveranderingen en verandering in de temperatuur kunnen mijn hoofdpijn en vermoeidheid verergeren, waardoor ik soms weer terug bij af ben. En…
Leven in vragen: Cherry’s zoektocht naar identiteit en betekenis.
“Maar dit ben ik niet,” zeg ik tegen mijn therapeut, terwijl ik me soms verloren voel in mijn eigen gedachten. Dat zachte, dat emotionele, ik wordt er gek van, misschien was het er altijd al, maar is het nooit zo prominent naar voren gekomen als nu. Het is een onzekerheid die me overvalt, vooral in de reis waar ik me nu in bevind. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry Vandaag deel ik een stukje van mijn hart met jullie, een deel dat ik vaak verborgen kan houden achter een glimlach of een opgewekte toon. Maar zoals jullie weten ben ik ook altijd eerlijk. Ik vindt het belangrijk dat op…
