Hoe Kleine Overwinningen Mij Groter Laten Denken
Hoe Kleine Overwinningen Mij Groter Laten Denken Soms lijkt het alsof vooruitgang alleen telt als het groot, meeslepend en indrukwekkend is. Maar de waarheid? Het zijn juist de kleine stapjes, de mini-overwinningen, die ons dichter bij onze doelen brengen. Die kleine successen zijn de druppels die de emmer vullen, de fundamenten van iets groters. Het leven heeft me geleerd om anders naar vooruitgang te kijken. Ik kan eerlijk bekennen dat ik tot een paar jaar geleden alleen waarde hechtte aan grote, indrukwekkende mijlpalen, nu zie ik juist de schoonheid in de kleine stapjes. Want het zijn juist die kleine overwinningen die me het vertrouwen geven om groter te denken en…
Hoe Stilstand Mijn Kracht Werd: Een Nieuw Hoofdstuk voor Cherry’s Journey
Soms zet het leven je even stil – niet omdat je dat wilt, maar omdat je gewoonweg niet anders kunt. Dat moment kwam voor mij vorig jaar, toen ik de diagnose Idiopathische Intracraniële Hypertensie (IIH) kreeg. Een fancy naam voor iets dat mijn wereld compleet op zijn kop zette. Een jaar vol vragen, uitdagingen én groei volgde. Maar juist in die chaos vond ik iets bijzonders: mijn passie om anderen te helpen en mijn eigen kracht terug te vinden. Nu, terwijl mijn gezondheid vooruitgaat, voelt het alsof ik opnieuw mag beginnen. Dit is het verhaal van mijn reis, mijn keuzes, en de inzichten die me hier hebben gebracht. Ben jij…
Overprikkeling en Paniek: Hoe Een Simpel Kruispunt Mijn Dag Veranderde.
Ook vandaag deel ik weer een persoonlijk verhaal met jullie, een verhaal dat gaat over overprikkeling en het moment waarop mijn lichaam ‘nee’ zei. Ik wil graag mijn ervaring met jullie delen, niet alleen om mijn eigen gevoelens te verwerken, maar ook om anderen te laten weten dat ze niet alleen zijn. Wat er gebeurde toen ik bij een kruispunt stond te wachten, veranderde mijn dag en gaf mij weer belangrijke inzichten over mijn gezondheid en grenzen. Ik hoop dat mijn verhaal je kan helpen of inspireren op je eigen reis. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry. Afgelopen vrijdag had ik voor het eerst in echt een hele lange…
Een Tropisch Dagje Uit: Waar Avontuur en Emotie Samenkomen.
Vandaag neem ik jullie mee op een dagje uit naar mijn geboortestad. Je weet wel, die ene plek waar ik al een glimlach op mijn gezicht krijg als ik eraan denk. Het was zo’n dag waarop de zon alles op alles zette om te schijnen en wij besloten de warmte te absorberen in de Burger’s Zoo. Het begint voor mij altijd zodra we de snelweg oprijden richting Arnhem. Hoe verder we rijden, hoe groener het landschap wordt, en hoe meer mijn schouders ontspannen en ik een bepaalde rust van binnen ervaar. Het is alsof de natuur tegen me fluistert: “Haal diep adem, je bent bijna thuis.” En als ik dan…
Mijn IIH-reis: Tussen hoop en hoofdpijn.
Welkom terug bij mijn IIH-journey, waar ik openhartig de ups en downs deel van leven met Idiopathische Intracraniële Hypertensie. Hoewel ik al een lange weg heb afgelegd, was de afgelopen week weer een hobbelige rit, met genoeg ups en downs om een achtbaan jaloers te maken. Een onverwachte opkomst van hoofdpijn dwong mij weer om veel in te leveren, inclusief kostbare tijd met mijn kinderen. Laten we eens kijken naar de frustraties en de realiteit van leven met IIH, en hoe het mijn dagelijks leven en re-integratie beïnvloedt. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry. Laten we beginnen met de ster van de show: de IIH-hoofdpijn. Deze week voelde als…
Bevatten dromen verborgen boodschappen?
21:30 uur lag ik in bed. Een mooie tijd zou je zeggen, maar nu is het 00:44 en ligt deze dame nog wakker. Een tikkeltje jaloers kijk ik naar mijn kleine man naast me. Wat heeft hij toch strak gevormde wenkbrauwen en lange wimpers. Van mij heeft hij het in ieder geval niet😅. Mijn hart vult zich met warmte terwijl ik naar hem kijk en hoe hij o zo heerlijk in dromenland ligt. Zijn ademhaling klinkt rustgevend, maar het helpt helaas niet om de onrust in mij te kalmeren. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry Dat mijn vader was overleden heb ik echt jaren maar dan ook echt jaren…
Er was geen vechtlust meer over.
Mijn laatste blogbericht schreef ik op 17 september, dat is alweer zo’n 4 weken geleden. Het ging even bergafwaarts met deze meid. Ik voelde me in een hoekje gedreven, er was geen vechtlust meer over en ik liet me dus bijna afpakken wat op dit moment zoveel voor mij betekent om me uit mijn eigen hoofd te krijgen. Ik liet mij bijna een boxje plaatsen, iets wat ik nog nooit in mijn hele leven heb toegelaten. Deze aandoening maakt al zoveel in mij kapot en daarnaast moest ik dus ook zien te dealen met mensen en hun meningen. Meningen waar ik normaal niets van aantrok, ik had angsten omdat ik…
Ik mis de vrijheid om vrij uit te kunnen bewegen.
Elke dag liep ik wel met natte ogen, zo emotioneel. Er waren meer slechte dagen dan goede dagen. Er is maar één dag geweest dat ik me echt goed gevoeld heb. Er is niet veel nodig op dit moment om weer in tranen uit te barsten. Ik ben moe van het ellendig voelen, moe van het moe zijn en moe van mezelf. De self-care challenge momenten waren kleine lichtpuntjes op mijn dag maar echt beter voelen hierdoor lukte niet helemaal. Welcome bij een nieuwe blog van Cherry Waarom ben je chagrijnig? Door chagrijnig zijn wordt het er niet beter op. Wat is er aan de hand? Positief blijven hoor. Deze…