Een Tropisch Dagje Uit: Waar Avontuur en Emotie Samenkomen.

Vandaag neem ik jullie mee op een dagje uit naar mijn geboortestad. Je weet wel, die ene plek waar ik al een glimlach op mijn gezicht krijg als ik eraan denk. Het was zo’n dag waarop de zon alles op alles zette om te schijnen en wij besloten de warmte te absorberen in de Burger’s Zoo.

Het begint voor mij altijd zodra we de snelweg oprijden richting Arnhem. Hoe verder we rijden, hoe groener het landschap wordt, en hoe meer mijn schouders ontspannen en ik een bepaalde rust van binnen ervaar. Het is alsof de natuur tegen me fluistert: “Haal diep adem, je bent bijna thuis.” En als ik dan eindelijk de afslag naar Arnhem zie, is het alsof een onzichtbare hand mijn mondhoeken omhoog duwt. Ik heb het zelf niet zo in de gaten, maar het is iets wat mijn partner altijd opvalt. Maar het gevoel wat ik van binnen voel zegt voor mij altijd genoeg: Ik ben waar ik moet zijn.

Welkom bij een nieuwe blog van Cherry.

De Magie van de Burger’s Zoo: Bij aankomst in Burger’s Zoo werd meteen duidelijk dat wij niet de enige waren die de zon wilden vangen. Het begon namelijk al met een overvolle parkeerplaats waar een plekje zoeken een uitdaging was. Daar kreeg ik wel even de zenuwen van, want de vraag blijft nog altijd: hoe ga ik op drukte reageren? De dierentuin was vol met gezinnen en koppeltjes, allemaal op jacht naar hun eigen avontuur. Je kon de opwinding horen in het gelach van kinderen, terwijl ze renden om de dieren te zien. En ondanks dat was het toch nog wel te doen, want het park zelf is enorm, met thematische gebieden die ieder hun eigen charme hebben, van de uitgestrekte savanne tot het weelderige tropisch regenwoud. Er is altijd iets nieuws te ontdekken.

Terwijl we rondliepen, trok mijn favoriete plek me als vanzelf aan: de vlindertuin. Het is alsof je een sprookje binnenstapt, met vlinders die in prachtige patronen om je heen fladderen, die landen op bloemen en bladeren en soms, als je geluk hebt, zelfs op je schouder. Het is de perfecte plek om je hoofd leeg te maken, terwijl je jezelf ervan probeert te weerhouden als een Disneyprinses met je armen te zwaaien (hoewel het soms moeilijk is om die verleiding te weerstaan). De rust en schoonheid van deze plek is precies wat ik nodig heb in mijn hectische leven als moeder, vrouw en iemand die leeft met IIH (idiopathische intracraniële hypertensie).

Ondanks de drukte voelde de vlindertuin als een magische oase. Net zoals de bush: waar je een tropische wereld binnenstapt, omringd door dicht groen en exotische geluiden. Het is alsof je even heerlijk weg bent, alsof je midden in de jungle staat, ver van de drukte van het leven. De warmte, de vochtige lucht, en het weelderige bladerdak werken als een verfrissende reset voor mijn geest. (Maar minder goed voor mijn dochter die haar prachtige bos krullen had gestijld haha. Dat schoot meteen spontaan weer in de krul.) Het zijn plekken waar je even kunt vergeten dat je omringd bent door andere mensen, terwijl je wordt meegevoerd door de kleuren en bewegingen van de vlinders en de schoonheid van de natuur. En het mooiste van alles is dat je er zonder zorgen kunt zijn, iets dat ik koester in een leven waar stress en verantwoordelijkheid vaak de boventoon voeren. Het geeft me energie en helpt me weer op te laden, zodat ik daarna met frisse moed verder kan.

Tegenstrijdige gevoelens: Een bezoek aan de dierentuin kan een mix van vreugde en schuldgevoelens oproepen. Terwijl je rondloopt en geniet van de diversiteit aan dieren, is het moeilijk te negeren dat hun vrijheid beperkt is tot een omheining. Het voelt een beetje alsof je op een verjaardagsfeestje bent waar iedereen uitbundig speelt, terwijl jij alleen maar mag zitten en toekijken. Het is ergens best ongemakkelijk vind ik.

Bij de apen heb ik dit gevoel bijzonder sterk. Je ziet ze slingeren van tak naar tak, spelen met elkaar en interactie hebben met het publiek. Het is moeilijk om niet te genieten van hun capriolen, maar tegelijkertijd weet je dat hun wereld hier beperkt is tot een paar bomen en een kooi. In het wild zouden ze kilometers kunnen reizen, maar hier blijft hun avontuur beperkt tot een afgebakende ruimte.

De leeuwen en tijgers laten een soortgelijke tegenstrijdigheid zien. Het is indrukwekkend om zo dichtbij deze majestueuze dieren te kunnen komen, hun machtige brul te horen, en hun krachtige passen te zien. Maar dan besef je dat ze hun hele leven hier zullen doorbrengen, zonder de vrijheid van de uitgestrekte savannes. Het is alsof je naar een scène uit een natuurdocumentaire kijkt, maar dan met de wetenschap dat ze nooit echt zullen ontsnappen aan de tralies.

Het is een ingewikkelde balans tussen waardering voor het goede werk van de dierentuin en het medeleven dat je voelt voor de dieren.

Samen met Familie: Na ons bezoek aan de dierentuin werd het tijd voor wat familietijd. We spraken af met mijn zwager en zijn gezin, die in het centrum op een terrasje zaten. Terwijl de volwassenen lekker aan het bijkletsen waren speelden de kinderen samen, het was fijn om deze tijd met familie door te brengen. We sloten de dag af door gezamenlijk uit eten te gaan, wat met kinderen na een lange warme dag altijd een soort test is van hoe goed je stress aankan. Maar we hebben het overleefd, het was een avond vol gelach, leuke gesprekken en heerlijk eten.

De Uitdaging van IIH: Een dag vol plezier komt echter niet zonder zijn gevolgen. Door mijn IIH kan een drukke dag als deze een flinke impact hebben op mijn lichaam. De dag erna voelde ik me alsof ik door een bus was overreden, terwijl de chauffeur lachend terugreed voor een tweede keer. Ik kon niet veel dan liggen en hangen. Het is altijd een afweging tussen genieten van het moment en weten dat er een prijs te betalen is. Maar ondanks de zware nasleep zou ik deze ervaringen voor geen goud willen missen. Wat zijn een paar tranen en wat pijn als je een dag hebt vol herinneringen, toch?

Bedankt dat je (weer) een kijkje hebt genomen in mijn wereld en de uitdagingen waarmee ik te maken heb. Het delen van deze ervaringen helpt me om een gemeenschap op te bouwen waarin we elkaar kunnen steunen en inspireren.

Tot de volgende keer, liefs Cherry