Blog #24 *2022* Wanneer een dierbare overlijdt, ga je door verschillende fases.
Het is een liedje, het is een foto, een bepaalde geur of gewoon een moment die ons aan jou laat herinneren. Een herinnering, dat is alles wat wij nu nog van jou hebben. Soms kijk ik hierop terug met een lach en soms met een traan. En die kleine tranen kunnen veranderen in een paar minuten snikken als het niet langer is. Het is een bitter verlies, een oneerlijk verlies. Het is een verlies dat mij laat twijfelen aan het leven. Het is een verlies dat mij laat twijfelen aan de dingen die ik had kunnen doen Welkom bij een nieuwe blog van Cherry. Soms voel ik me een beetje…
Looking back at 2021
Januari-Maart. Eindelijk sta ik in het leven zoals ik dat wil! Alleen ik kan mijn grenzen aangeven en niemand anders. Als ik mijzelf niet accepteer met flaws en al doet niemand anders dat. Cherry is nog steeds hongerig voor geluk. April-Juni. Alles bloeit wanneer de tijd rijp is. Ik werd steeds bewuster van mijn eigen groei. Ik leerde mijzelf steeds beter te begrijpen, ik begon mijn karaktereigenschappen steeds meer te accepteren. Ik was niet meer bang voor het onbekende, ik was niet meer bang voor het nieuwe, ik bleef niet meer langer kiezen voor het oude en vertrouwde! Juli-September. Ik leerde geduld te hebben met mijzelf. Mijn transformatie bestaat nou…