Ik dacht dat ik achterliep. Blijkt dat het iets anders was.
Ik dacht lang dat ik achterliep. Tot ik ontdekte hoeveel energie eigenlijk ging naar vergelijken, uitleggen en voldoen. Deze blog gaat over ouder worden, meningen, social media, energie bewaken en waarom ik mezelf tegenwoordig steeds vaker afvraag: wat vind ik eigenlijk zelf? Misschien liep ik nooit achter… misschien liep ik gewoon richting mezelf. Welkom bij weer een blog van Cherry. Wanneer je dacht dat je achterliep… en je later besefte hoeveel energie er eigenlijk ging naar vergelijken, uitleggen en voldoen. Pfoe. Die kwam bij mij niet ineens binnen. Niet op een random dinsdag waarop ik wakker werd en dacht: zo, vanaf vandaag trek ik me nergens meer iets van aan.…
Rust klinkt mooi… tot je er middenin zit
Dit is het stuk waar niemand je op voorbereidt Welkom bij weer een blog van Cherry of eigenlijk Cherry × Nahoa, want dit is weer zo’n stukje dat net even dieper gaat dan alleen mijn verhaal delen. En zoals ik in mijn vorige blog al zei… dat stukje, dat wennen aan rust, grenzen en gewoon jezelf blijven zonder overal in mee te gaan… daar wilde ik nog op terugkomen. Dus hier gaan we 😉 In mijn vorige blog had ik het over dat moment waarop alles even lijkt te landen. Dat je denkt: oké… we kunnen weer ademhalen, we zijn er nog, het valt mee… en ergens voelt het zelfs…
Blijkbaar is dit dus ook leven…
Ik zei het al eerder in mijn eerste blog dit jaar: ik was niet weg, ik was gewoon aan het leven. En hoe vaker ik die zin lees, hoe meer ik denk… ja, dat is het eigenlijk gewoon echt. Alleen had niemand me verteld dat leven soms ook betekent dat je af en toe even moet wennen aan hoe rustig, leuk en kloppend het ineens kan voelen. Luxe probleem, ik weet het. Maar toch…. Welkom bij weer een blog van Cherry. Ik merk het aan van alles. Aan mijn werk, aan gesprekken, aan de mensen met wie ik praat. Maar ook aan de onderwerpen die me bezighouden. Het is niet…
Wanneer jouw ‘nee’ ook een trigger is voor een ander
Soms is jouw ‘nee’ geen probleem, maar een spiegel. In deze blog ontdek je hoe het komt dat jouw grenzen reacties oproepen, waarom dat vaak niets met jou te maken heeft, en hoe jij toch stevig kunt blijven staan. Met concrete tips, een vleugje Cherry-sarcasme en een liefdevolle reminder: Jij hoeft je grenzen niet zachter te maken, zodat anderen ze beter verdragen.
Waarom ik mijn triggers tegenwoordig verwelkom
Triggers zijn lastig, soms pijnlijk, maar zelden zonder reden. In deze blog neem ik je mee in hoe ik tegenwoordig niet meer terugdeins voor een emotionele kramp, maar het zie als richtingaanwijzer. Geen terugval, maar een uitnodiging tot groei. Je leest over mijn persoonlijke reis, praktische tips om je eigen triggers met zachtheid te benaderen en affirmaties om je eraan te herinneren dat je mens mag zijn, rommelig, groeiend en vol liefde.
Welkom terug in mijn verhaal
Een blog over het moment waarop alles stilviel. Niet door een breuk, maar door een fluistering van mijn ziel. Over verlies, thuiskomen bij jezelf, en de geboorte van Nahoa Coaching.
Palo Santo & Praktische Zachtheid – Waarom ik kies voor mijn energie
In deze blog neem ik je mee in mijn reis van chaos naar keuzes, van ruis naar rituelen (nee, niet met een maansteen op m’n voorhoofd – gewoon met Palo Santo en ademhalen). Je leest hoe ik — tussen grenzen stellen, rook laten kringelen en mezelf terugvinden — steeds meer thuis kom bij wie ik ben. En waarom zachtheid soms voelt als het krachtigste wapen dat er is. Ben je zelf toe aan iets minder ruis, minder moeten en meer jij? Kom maar lezen. Je hoeft je schoenen niet uit te doen, maar het mag wel.
Welkom 2025: Mijn Jaar van Groei, Zelfliefde en Verandering
De laatste dagen van 2024 werd ik nog even met mijn neus keihard op de feiten gedrukt. Op 11 december vulde mijn hart zich nog met liefde en trots, maar binnen een week werd dat volledig kapotgemaakt. Verdriet stapelde zich op, zorgen vulden mijn gedachten, en ik voelde me gevangen in de rollen die ik dagelijks moest vervullen. Ik hield alles in – voor mijn kinderen en om de boel draaiende te houden. Maar nu, aan de start van een nieuw jaar, voel ik dat het tijd is om ruimte te maken. Deze pijnlijke realisatie dwong mij om stil te staan bij hoe ik verder wil. En weet je wat?…