Wat gesprekken over BH’s mij eigenlijk leerden over vrouwen
Er zijn van die momenten waarop je ineens denkt: wat grappig eigenlijk… hoe mensen samenkomen. Want als je van buitenaf naar onze tafel zou kijken tijdens de pauze… dan zou je waarschijnlijk denken: “Wat een verschillende types bij elkaar.” En ergens klopt dat ook. Verschillende persoonlijkheden met verschillende achtergronden en verschillende leeftijden. Iedereen zijn eigen verhaal, eigen humor en eigen gebruiksaanwijzing 😂 En toch… matcht het. Niet omdat iedereen hetzelfde is. Juist niet. Maar omdat er ruimte is om te lachen, te delen, serieus te zijn. Of ineens volledig af te dwalen. Welkom bij weer een blog van Cherry. Want zo zaten we weer gezellig met z’n allen aan tafel.…
Mijn 10 favoriete budget beauty producten (en nee… duur betekent echt niet altijd beter)
De dames die mij al wat langer volgen weten het denk ik nog wel… vroeger schreef ik veel vaker dit soort blogjes. Gewoon over beauty, skincare, make-up, haar en andere vrouwendingen waar ik blij van werd. Naast de diepere blogs schreef ik ook gewoon over budget vondsten, fashion tips en producten die verrassend goed werkten. En eerlijk? Dat laatste miste ik ergens ook wel een beetje. Welkom bij weer een blog van Cherry. Tussen alle lagen van het leven door… blijf ik ook gewoon een vrouw die blij wordt van een goede blush, een mooie glow en een skincare product waarvan je denkt: Hallo??? Waarom kost jij maar een paar…
Het moet er gewoon uit.
“Uiterloo…” galmt het door de wachtruimte. Met z’n drieën staan we op. Je weet wel… zo’n wachtkamer waar iedereen zogenaamd relaxed zit te doen maar ondertussen ieder geluidje opvangt alsof je naam bij de loterij wordt omgeroepen. Alleen is dit geen loterij en zijn we hier gewoon voor antwoorden. Welkom bij weer een blog van Cherry. We zaten afgelopen dinsdag al vroeg in de auto, want na twee weken wachten konden we eindelijk terecht bij het AMC met onze boef. En ergens vond ik het ook een beetje gek… ondanks dat dit allemaal speelt hoe kalm en rustig het leven gewoon doorging. Het was gewoon even naar de achtergrond gezakt.…
Rust klinkt mooi… tot je er middenin zit
Dit is het stuk waar niemand je op voorbereidt Welkom bij weer een blog van Cherry of eigenlijk Cherry × Nahoa, want dit is weer zo’n stukje dat net even dieper gaat dan alleen mijn verhaal delen. En zoals ik in mijn vorige blog al zei… dat stukje, dat wennen aan rust, grenzen en gewoon jezelf blijven zonder overal in mee te gaan… daar wilde ik nog op terugkomen. Dus hier gaan we 😉 In mijn vorige blog had ik het over dat moment waarop alles even lijkt te landen. Dat je denkt: oké… we kunnen weer ademhalen, we zijn er nog, het valt mee… en ergens voelt het zelfs…
Het is goedaardig… maar we zijn er nog niet
In mijn vorige blog had ik het over dat ene woord. Dat woord dat alles even stil zet. Dat woord dat je hoort… maar eigenlijk niet wil horen. En daarna? Daarna ga je gewoon weer verder. Of ja… zo voelt het. Welkom bij weer een blog van Cherry. Afgelopen donderdagochtend begon eigenlijk heel normaal voor het hele gezin. Gewoon wat we altijd doen. Iedereen zijn of haar standaard ochtendroutine, kids naar school en mama aan de arbeid… je kent het wel. En ergens is dat misschien ook wel hoe het werkt. Je hoort iets groots… maar de wereld draait gewoon door. Dus ja… wij ook. Toen ik thuis kwam van…
Blijkbaar is dit dus ook leven…
Ik zei het al eerder in mijn eerste blog dit jaar: ik was niet weg, ik was gewoon aan het leven. En hoe vaker ik die zin lees, hoe meer ik denk… ja, dat is het eigenlijk gewoon echt. Alleen had niemand me verteld dat leven soms ook betekent dat je af en toe even moet wennen aan hoe rustig, leuk en kloppend het ineens kan voelen. Luxe probleem, ik weet het. Maar toch…. Welkom bij weer een blog van Cherry. Ik merk het aan van alles. Aan mijn werk, aan gesprekken, aan de mensen met wie ik praat. Maar ook aan de onderwerpen die me bezighouden. Het is niet…
Dat ene woord
Tumor. Alleen dat woord al. Laten we eerlijk zijn met elkaar: dat is zo’n woord dat je niet eens hardop wilt uitspreken. En toch kwamen wij daar ineens dichtbij. We gingen vorige week eigenlijk gewoon naar het ziekenhuis voor een knobbeltje in zijn arm. Die knobbel zat er trouwens al een tijdje. Voor hem was het niet iets wat er ineens zat, maar het heeft even geduurd voordat hij het vertelde. En ergens snap ik dat ook wel… het deed geen pijn, dus dan schuif je het misschien ook sneller weg. Alleen hij groeide dus wel. En ondanks dat hij geen pijn had, begon het hem wel een vervelend gevoel…
De Echo van de Bloedlijn
In iedere familie leeft een echo... Oude verhalen, overtuigingen en overlevingspatronen die soms nog doortrillen in ons vandaag. In “De Echo van de Bloedlijn” schrijf ik over de stille erfenis van kracht en overleven die generaties lang werd doorgegeven. En hoe zachtheid soms voelt als verraad aan dat verleden. Tot ik ontdekte dat juist in zachtheid, rust en ontvangen de ware heling zit. Heling voor mijzelf, mijn kinderen en de generaties die volgen.
Wanneer jouw ‘nee’ ook een trigger is voor een ander
Soms is jouw ‘nee’ geen probleem, maar een spiegel. In deze blog ontdek je hoe het komt dat jouw grenzen reacties oproepen, waarom dat vaak niets met jou te maken heeft, en hoe jij toch stevig kunt blijven staan. Met concrete tips, een vleugje Cherry-sarcasme en een liefdevolle reminder: Jij hoeft je grenzen niet zachter te maken, zodat anderen ze beter verdragen.
Wanneer je triggers ineens mensen zijn…
Sommige mensen triggeren iets in je zonder iets verkeerds te doen. In deze blog neem ik je mee in hoe oude pijn via nieuwe gezichten wordt aangeraakt en hoe je dat herkent, verzacht en niet meer laat overnemen.