Wanneer overleven zo normaal wordt dat je vergeet hoe leven voelt

🎧 Liever luisteren dan lezen?

Voor wie onderweg is of even geen tijd heeft om te lezen, spreek ik mijn blogs ook in.

Soms raak je zo gewend aan overleven dat je niet eens meer doorhebt dat je het doet. Het wordt gewoon… normaal. Opstaan, doorgaan, zorgen, aanpassen, weer doorgaan. Je hoofd staat altijd aan. Je lichaam doet wat het moet doen. En ergens onderweg raak je een beetje kwijt hoe leven eigenlijk hoort te voelen. Niet omdat je dat bewust kiest. Maar omdat het langzaam zo gegroeid is.

Veel vrouwen die ik in de afgelopen periode heb gesproken herkennen dat gevoel meteen. Ze kunnen het vaak niet eens precies uitleggen, maar ergens weten ze: dit kan toch niet alles zijn? En nee, daarmee bedoel ik niet dat hun leven slecht is. Integendeel. Vaak hebben ze juist heel veel op de rit. Een gezin, een baan, verantwoordelijkheden en mensen die op ze rekenen. Maar ergens daaronder zit een ander gevoel. Een soort constante vermoeidheid die niet alleen fysiek is. Een hoofd dat nooit helemaal stil staat.
Het idee dat je altijd nog ergens rekening mee moet houden. En voor je het weet leef je niet meer vanuit jezelf, maar vanuit alles wat er van je verwacht wordt.

Wanneer overleven je normale stand wordt

Overleven is niet altijd spectaculair. Het ziet er vaak juist heel normaal uit. Je staat op. Je doet wat er moet gebeuren. Je zorgt voor anderen. Je gaat naar werk. Je komt thuis. En ondertussen vertel je jezelf dat het wel meevalt. Dat het later wel rustiger wordt. Dat je nu gewoon even moet doorzetten. Tot je ergens diep vanbinnen voelt dat je eigenlijk al veel te lang aan het doorzetten bent.

Het moment waarop iets begint te schuiven

Voor mij kwam dat moment ook niet ineens maar het was ook geen dramatische gebeurtenis. Het was eerder een langzaam besef. Dat ik mezelf steeds vaker afvroeg: Wanneer voelde ik me voor het laatst echt rustig? Niet de rust van “even zitten op de bank”, maar de rust waarbij je lichaam ook echt ontspant. Die rust bleek ik eigenlijk een beetje kwijt te zijn geraakt. En dat is vaak het moment waarop iets begint te schuiven. Niet omdat je ineens alles anders gaat doen. Maar omdat je jezelf een vraag begint te stellen die je misschien jarenlang hebt vermeden.

Wat heb ik eigenlijk nodig?

Bewust leven betekent niet dat alles perfect wordt

Er wordt vaak gedaan alsof bewust leven betekent dat alles ineens licht en makkelijk wordt. Dat je altijd weet wat goed voor je is.
Dat je nooit meer twijfelt. Dat je altijd in balans bent. Maar zo werkt het niet. Bewust leven betekent vooral dat je eerlijker gaat kijken. Naar je energie, je grenzen en naar wat wel en niet bij je past. En soms betekent dat ook dat je dingen loslaat die lange tijd heel normaal waren. Niet omdat ze fout waren. Maar omdat jij veranderd bent.

Kleine keuzes maken het verschil

Van overleven naar leven gaat zelden in één grote stap. Het zit juist in de kleine keuzes. Een moment voor jezelf nemen zonder schuldgevoel. Nee zeggen tegen iets wat je eigenlijk geen energie geeft. Tijd maken voor gesprekken die ergens over gaan. Of simpelweg jezelf afvragen: Wat heb ik vandaag eigenlijk nodig? Niet wat iedereen van je verwacht. Niet wat handig is. Maar wat voor jou klopt.

3 kleine stappen om weer bij jezelf te komen

Als je merkt dat je vooral aan het overleven bent, hoef je niet meteen je hele leven om te gooien. Vaak begint verandering juist met iets kleins.

1. Check dagelijks even bij jezelf in
Neem één moment op de dag waarop je jezelf simpelweg de vraag stelt: hoe gaat het eigenlijk met mij? Niet hoe het gaat met je werk, je gezin of je planning. Maar echt met jou.

2. Let op wat energie kost en wat energie geeft
Veel vrouwen zijn zo gewend om te zorgen voor anderen dat ze vergeten te kijken naar hun eigen energie. Schrijf eens een paar dagen op welke dingen je energie geven en welke dingen je leeg trekken. Dat alleen al kan veel inzicht geven.

3. Gun jezelf kleine pauzes
Niet pas als je helemaal uitgeput bent. Maar juist eerder. Een wandeling, een kop koffie in stilte of even vijf minuten zonder telefoon. Kleine momenten kunnen al helpen om weer bij jezelf terug te komen.

Mini reflectie oefening

Als je dit leest, neem dan eens een paar minuten voor jezelf en schrijf deze drie vragen op:

• Waar in mijn leven voel ik momenteel vooral druk of spanning?
• Wat geeft mij op dit moment juist rust of energie?
• Wat zou één kleine verandering zijn die mij vandaag al iets meer ruimte kan geven?

Je hoeft niet meteen alles te veranderen. Soms begint bewust leven simpelweg met eerlijk kijken.

Je hoeft het niet alleen te doen

De weg van overleven naar leven ziet er voor iedereen anders uit. Soms kom je daar zelf uit. Soms heb je iemand nodig die met je meekijkt. Niet om je te vertellen wat je moet doen. Maar om je te helpen weer te voelen wat voor jou klopt. Dat is ook precies waar Nahoa Coaching voor staat. Niet iemand die jouw leven komt oplossen. Maar iemand die naast je loopt terwijl jij weer ruimte maakt voor jezelf.

Voel je dat je al een tijd vooral aan het doorgaan bent? En dat je ergens diep vanbinnen eigenlijk verlangt naar meer rust of helderheid? Dan kan een gesprek soms al helpen om weer even stil te staan bij wat voor jou belangrijk is. Je bent altijd welkom om daar samen eens naar te kijken.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd:
Leef jij op dit moment… of voelt het soms nog een beetje als overleven?

Lieve groetjes ❤️