Ik dacht dat ik achterliep. Blijkt dat het iets anders was.
Ik dacht lang dat ik achterliep. Tot ik ontdekte hoeveel energie eigenlijk ging naar vergelijken, uitleggen en voldoen. Deze blog gaat over ouder worden, meningen, social media, energie bewaken en waarom ik mezelf tegenwoordig steeds vaker afvraag: wat vind ik eigenlijk zelf? Misschien liep ik nooit achter… misschien liep ik gewoon richting mezelf. Welkom bij weer een blog van Cherry. Wanneer je dacht dat je achterliep… en je later besefte hoeveel energie er eigenlijk ging naar vergelijken, uitleggen en voldoen. Pfoe. Die kwam bij mij niet ineens binnen. Niet op een random dinsdag waarop ik wakker werd en dacht: zo,…
Rust klinkt mooi… tot je er middenin zit
Dit is het stuk waar niemand je op voorbereidt Welkom bij weer een blog van Cherry of eigenlijk Cherry × Nahoa, want dit is weer zo’n stukje dat net even dieper gaat dan alleen mijn verhaal delen. En zoals ik in mijn vorige blog al zei… dat stukje, dat wennen aan rust, grenzen en gewoon jezelf blijven zonder overal in mee te gaan… daar wilde ik nog op terugkomen. Dus hier gaan we 😉 In mijn vorige blog had ik het over dat moment waarop alles even lijkt te landen. Dat je denkt: oké… we kunnen weer ademhalen, we zijn…
Blijkbaar is dit dus ook leven…
Ik zei het al eerder in mijn eerste blog dit jaar: ik was niet weg, ik was gewoon aan het leven. En hoe vaker ik die zin lees, hoe meer ik denk… ja, dat is het eigenlijk gewoon echt. Alleen had niemand me verteld dat leven soms ook betekent dat je af en toe even moet wennen aan hoe rustig, leuk en kloppend het ineens kan voelen. Luxe probleem, ik weet het. Maar toch…. Welkom bij weer een blog van Cherry. Ik merk het aan van alles. Aan mijn werk, aan gesprekken, aan de mensen met wie ik praat. Maar…
Ik word 40… maar zo voelt het niet
🎧 Liever luisteren dan lezen? Voor wie onderweg is of even geen tijd heeft om te lezen, spreek ik mijn blogs ook in. Zaterdag word ik veertig. Ja, echt waar Veertig. Ik moet dat zelf ook nog een beetje laten landen. Niet omdat ik er een probleem mee heb of een of andere crisis heb. (Geen paniek, geen drastische kapselveranderingen… dat hoort bij mij standaard 😅 En een rondje tuincentrum vind ik tegenwoordig gewoon rustgevend… wie had dat ooit gedacht.) Maar omdat het simpelweg eigenlijk niet helemaal klopt met hoe ik me voel. In mijn hoofd ben ik namelijk ergens…
Wanneer je triggers ineens mensen zijn…
Sommige mensen triggeren iets in je zonder iets verkeerds te doen. In deze blog neem ik je mee in hoe oude pijn via nieuwe gezichten wordt aangeraakt en hoe je dat herkent, verzacht en niet meer laat overnemen.
Waarom ik mijn triggers tegenwoordig verwelkom
Triggers zijn lastig, soms pijnlijk, maar zelden zonder reden. In deze blog neem ik je mee in hoe ik tegenwoordig niet meer terugdeins voor een emotionele kramp, maar het zie als richtingaanwijzer. Geen terugval, maar een uitnodiging tot groei. Je leest over mijn persoonlijke reis, praktische tips om je eigen triggers met zachtheid te benaderen en affirmaties om je eraan te herinneren dat je mens mag zijn, rommelig, groeiend en vol liefde.
Twee jaar geleden: de val, de veer en het vuur
Twee jaar geleden begon mijn lichaam keihard ‘nee’ te zeggen. Wat eerst leek op sinustrombose, bleek IIH, een zeldzame neurologische aandoening. Het was het begin van het donkerste hoofdstuk in mijn leven. Medicatie, verlies van werk, relatieproblemen, onbegrip en diepe eenzaamheid volgden. Maar ik stond weer op. In deze blog deel ik hoe ik mezelf opnieuw leerde kennen, waarom chronisch ziek zijn meer is dan ‘even rust nemen’, en wat ik leerde over veerkracht, herstel en eigenwaarde. Voor wie zich ook alleen voelt in hun proces: je bent niet de enige.
Tussen Inspiratie, Tegenslagen en Ademhalen
Na maanden waarin het schrijven lekker stroomde en creatieve ideeën overvlogen, kwam ik in een andere fase terecht. Een WIA-aanvraag viel op de mat, samen met een emotionele tegenslag thuis. In plaats van harder te rennen koos ik dit keer om stil te staan, te voelen en te helen. Ondertussen startte ik mijn traject bij Heliomare en leerde ik: groei vraagt niet om haast, maar om zachtheid, vertrouwen en ruimte maken voor wie ik aan het worden ben. Tussen inspiratie, tegenslagen en nieuwe adem bouw ik rustig verder aan mijn reis — op mijn eigen ritme.
Welkom 2025: Mijn Jaar van Groei, Zelfliefde en Verandering
De laatste dagen van 2024 werd ik nog even met mijn neus keihard op de feiten gedrukt. Op 11 december vulde mijn hart zich nog met liefde en trots, maar binnen een week werd dat volledig kapotgemaakt. Verdriet stapelde zich op, zorgen vulden mijn gedachten, en ik voelde me gevangen in de rollen die ik dagelijks moest vervullen. Ik hield alles in – voor mijn kinderen en om de boel draaiende te houden. Maar nu, aan de start van een nieuw jaar, voel ik dat het tijd is om ruimte te maken. Deze pijnlijke realisatie dwong mij om stil te…
Hoe Kleine Overwinningen Mij Groter Laten Denken
Hoe Kleine Overwinningen Mij Groter Laten Denken Soms lijkt het alsof vooruitgang alleen telt als het groot, meeslepend en indrukwekkend is. Maar de waarheid? Het zijn juist de kleine stapjes, de mini-overwinningen, die ons dichter bij onze doelen brengen. Die kleine successen zijn de druppels die de emmer vullen, de fundamenten van iets groters. Het leven heeft me geleerd om anders naar vooruitgang te kijken. Ik kan eerlijk bekennen dat ik tot een paar jaar geleden alleen waarde hechtte aan grote, indrukwekkende mijlpalen, nu zie ik juist de schoonheid in de kleine stapjes. Want het zijn juist die kleine overwinningen…
