Verslagen van de schrik liepen we met zijn tweeën naar buiten. De angst was net zo aanwezig bij mijn partner als bij mij. Maar die verslagenheid duurde maar kort, want ik sprong meteen weer in de regelmodus. Ik had maar een uur voordat ik weer terug naar het ziekenhuis moest. Dus ik belde mijn moeder en vroeg haar om naar mijn huis te komen, samen met twee goede kennissen van ons. Ik zorgde ervoor dat er voor iedereen een vangnet was wanneer ik het nieuws zou vertellen. In de auto zei ik tegen mijn partner: “Je moet mijn vakantie annuleren, maar ik wil dat jij gewoon met die jongens gaat.”…