Het leven heeft een grappige manier om je onverwachts te verrassen. En niet altijd op een leuke manier, helaas. Sinds mijn diagnose met Idiopathische Intracraniële Hypertensie (IIH) is er nogal wat veranderd in mijn leven. Niet alleen in de manier waarop ik met mijn gezondheid omga, maar ook in hoe ik liefde ervaar. Waar ik vroeger vooral sterk en onafhankelijk was, merk ik nu dat mijn verlangens en behoeften op het gebied van liefde en steun heel anders zijn geworden. Nog een eye-opener die ik deze afgelopen zomer heb ervaren. Heel eerlijk? Voordat ik ziek werd, heb ik me echt nooit beziggehouden met dat hele liefdestaalgedoe. Ik was ervan overtuigd…