-
Twee jaar geleden: de val, de veer en het vuur
Twee jaar geleden begon mijn lichaam keihard ‘nee’ te zeggen. Wat eerst leek op sinustrombose, bleek IIH, een zeldzame neurologische aandoening. Het was het begin van het donkerste hoofdstuk in mijn leven. Medicatie, verlies van werk, relatieproblemen, onbegrip en diepe eenzaamheid volgden. Maar ik stond weer op. In deze blog deel ik hoe ik mezelf opnieuw leerde kennen, waarom chronisch ziek zijn meer is dan ‘even rust nemen’, en wat ik leerde over veerkracht, herstel en eigenwaarde. Voor wie zich ook alleen voelt in hun proces: je bent niet de enige.
-
Mijn Spiegelbeeld en Ik
Ken je dat? Dat moment dat je in de spiegel kijkt en je jezelf niet meer herkent. Niet in je blik. Niet in je stem. Niet in je kracht. Alsof je onderweg iets van jezelf bent kwijtgeraakt. Ik wel. En toen brak ik. Maar juist in die breuk vond ik langzaam mezelf terug. In mijn nieuwste blog deel ik mijn verhaal — rauw, eerlijk en oprecht. Voor wie zich even verloren voelt. Voor wie weer wil voelen: ik ben er nog, en ik ben het waard.
-
Demonen in Mijn Hoofd: Hoe ik Groei van Donker naar Licht
Let op: Deze blog bevat onderwerpen die mogelijk gevoelig zijn voor sommige lezers, en is niet voor jongeren onder de 18 jaar. Als je momenteel met vergelijkbare gevoelens worstelt, is het belangrijk om ondersteuning te zoeken. Het is 06:15, terwijl ik in bed draai en woel, blijkt het onmogelijk om weer in slaap te vallen. Met een zucht pak ik mijn telefoon en zie ik dat er een herinnering binnenkomt. Het is een momentopname van precies een jaar geleden—aankondigingen die me terugvoeren naar die duistere tijd en de worstelingen die ik toen doormaakte. Vandaag kijk ik terug op een jaar dat me gevormd heeft op manieren die ik toen niet…
-
Swingend door de Struggles: Mijn Eerste Concertavontuur na IIH.
Gisteravond was een mijlpaal voor mij. Ik heb een reis naar de jaren ’90 gemaakt – nou ja, bijna dan. Na mijn diagnose van IIH (Idiopathische Intracraniële Hypertensie) voelde het als een grote stap om weer deel te nemen aan het normale leven. En wat voor een manier om dat te doen – een concert van Boyz II Men stond op de agenda. Terwijl ik me voorbereidde op de avond, merkte ik dat mijn gebruikelijke zenuwen werden vermengd met een laagje angst. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry. Ik had mezelf al voorbereid door de dag rustig aan te doen, als een ware zenmeester was ik mijn energie goed…