Ik wilde een short kopen. Nu heb ik een identiteitscrisis. 😭

Ik wilde gewoon wat vakantiekleding kopen. Inmiddels twijfel ik tussen een boho-jurk, een oversized shirt en mijn complete persoonlijkheid.

Welkom bij weer een blog van Cherry.

Vakantie, Heerlijk, Leuk en vooral Gezellig. Ik zal niet voor je liegen die meid heeft er zin in. Dus zoals iedere vrouw met goede bedoelingen begon ik met iets onschuldigs: een beetje online rondkijken voor wat nieuwe kleding. Gewoon een paar leuke outfits voor de zomer. Misschien een jurkje. Misschien een short. Een paar slippers erbij, misschien nog een paar sneakers en dan klaar. Dat was tenminste het plan….

Inmiddels heb ik Pinterest-borden, screenshots, opgeslagen TikToks, moodboards, favorietenlijsten en volgens mij een stuk of acht verschillende winkelmandjes. En hoe meer ik kijk, hoe minder ik eigenlijk weet wat ik wil. Of nee… Dat is niet waar. Het probleem is juist dat ik alles wil en ook weer niet. 😭 Een mooie boho-jurk? Ja graag. Een vrouwelijke off-shoulder jurk voor een zomeravond? Absoluut. Een linnen co-ord set waardoor ik eruitzie alsof ik mijn leven volledig op orde heb? Die ook. Op dit punt ben ik er trouwens vrij zeker van dat mijn winkelmandjes elkaar niet eens mogen. De boho-versie van mij kijkt waarschijnlijk neer op de streetwear-versie. De streetwear-versie vindt de jurken veel te netjes. De vrouw die alleen oversized shirts draagt, begrijpt überhaupt niet waar al die moeite voor nodig is. En de vrouw in de linnen co-ord set heeft haar leven blijkbaar zo goed op orde dat ze sowieso niet met ons geassocieerd wil worden. 😭 Ik zweer het, als mijn winkelmandjes konden praten hadden ze inmiddels ruzie met elkaar. Een oversized shirt waar nog drie andere mensen in zouden passen? Stop maar in het mandje. Shorts? kom maar door. Sneakers? Natuurlijk, daar zeggen we geen nee tegen. Sandalen? Waarom ook niet. Leuke accessoires? Die zijn een must. En laten we vooral de bikini’s en badpakken niet vergeten. Want daar blijkt mijn persoonlijkheid ook meerdere afdelingen te hebben.

Het grappige is dat ik hier vroeger nooit zo over nadacht. Echt niet. Zag ik iets leuks? Dan kocht ik het. Klaar. Nu lijkt iedere aankoop op een complete bestuursvergadering. Past het bij de rest? Kan ik het combineren? Ga ik dit echt dragen? Heb ik niet al zoiets? En de belangrijkste vraag van allemaal: Past dit eigenlijk bij de vrouw die ik vandaag ben? 😭 Want misschien zit daar wel de echte zoektocht. Niet dat ik niet weet wat ik mooi vind. Het probleem is juist dat ik héél veel mooi vind. Ik houd van vrouwelijk.Van jurken. Van mooie sieraden. Van zachte stoffen. Van die outfits waarvan je denkt: “Ja hoor, zij heeft haar leven volledig op orde.” Maar tegelijkertijd houd ik ook van oversized shirts. Sneakers. Streetwear, Cargo’s. Dat kleine beetje stoer. Dat randje. Dat ben ik óók.

Misschien is dat waarom die winkelmandjes zo vol zitten. Niet omdat ik niet kan kiezen. Maar omdat iedere outfit stiekem iets vertegenwoordigt. De boho-jurk staat voor de zachtere kant die ik meer ruimte wil geven De oversized shirts zijn de versie van mezelf waar ik me al jaren veilig in voel De co-ord sets zijn de vrouw die denkt dat ze georganiseerd is. Spoiler. Dat ben ik niet. Hoe hard ik het ook probeer ik blijft toch altijd een beetje chaotiscvh.😭 En de shorts? Nou… Die zijn gewoon heerlijk.

Mijn Pinterest-borden geven inmiddels trouwens het beeld van een vrouw die iedere ochtend yoga doet, verse smoothies drinkt, haar administratie op tijd bijwerkt en moeiteloos door het leven zweeft. Mijn echte leven kent mij als iemand die drie uur kan twijfelen over een jurk en vervolgens alsnog een oversized shirt koopt.😭😂

Mijn hubster vraagt inmiddels regelmatig: “Heb je al wat gevonden?” “Moeten je niet gaan shoppen?” En ergens heeft hij natuurlijk gelijk. Maar weet hij wel hoeveel persoonlijkheden er momenteel in die winkelmandjes wonen Dit wordt geen middagje winkelen. Dit wordt een expeditie. Een zoektocht Een sociaal experiment. Misschien zelfs een documentaire. Want wat als ik straks daadwerkelijk in een winkel sta? Dan moet ik keuzes maken. En daar gaat het fout. Dan trek ik een prachtige jurk aan. Kijk ik in de spiegel. Vind ik hem leuk. En denk ik: “Maar ben ik wel een jurkenvrouw?” Vervolgens trek ik een short aan.Vind ik die ook leuk. En denk ik: “Maar wil ik niet juist vrouwelijker gekleed?” Daarna zie ik een oversized blouse. En voor ik het weet sta ik weer met precies dezelfde kleding in mijn handen als de afgelopen vijf jaar.😭

Wat ik misschien nog wel het meest opvallend vind, is dat ik eindelijk weer ruimte heb om hierover na te denken. Het besef kwam dan ook nu dat ik jarenlang voor kleding koos wat vooral praktisch was. Past het? Zit het lekker? Kan ik ermee werken? Kan ik ermee achter kinderen aan rennen? En is het betaalbaar? Klaar.

Maar tegenwoordig merk ik dat ik mezelf steeds vaker afvraag: “Wat vind ík eigenlijk mooi?” En dat klinkt misschien als een simpele vraag. Maar als je jarenlang vooral bezig bent geweest met wat nodig was, kan dat best wennen zijn. Want ik ben veranderd. Vrouwelijker misschien ook wel. Of nee wacht dat ben ik altijd al geweest alleen ze heeft een tijd niet de ruimte gehad en ik merk dat ik die kant steeds meer ruimte wil en kan geven.

En misschien is dat wel waarom ik tegenwoordig zoveel twijfel. Niet omdat ik dacht mezelf kwijt te zijn. Maar juist omdat ik mezelf weer steeds beter leer kennen. Ook hierin. Vroeger dacht ik dat ouder worden betekende dat je steeds beter wist wie je was. Dat je een stijl vond. Een look. Een identiteit. Klaar. Af. Einde verhaal.

Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik ontdek dat ik juist uit meer lagen besta. Ik ben de vrouw die verliefd wordt op een prachtige zomerjurk. Ik ben ook de vrouw die waarschijnlijk alsnog sneakers onder die jurk aantrekt. Ik ben de vrouw die droomt van boho-zomeravonden. Maar ook de vrouw die zich het prettigst voelt in een oversized shirt. En misschien hoeft daar helemaal geen keuze tussen gemaakt te worden.

Wat ook meespeelt, is dat ik tegenwoordig veel bewuster probeer te kopen. Niet alleen omdat ik inmiddels weet hoeveel geld er ongemerkt in een kledingkast kan hangen, maar ook omdat ik het zonde vind als dingen blijven hangen. We kennen allemaal wel die kledingstukken. Dat jurkje dat je ooit nog gaat dragen. Dat setje waar de kaartjes nog aan zitten. Dat item dat perfect leek in de winkel maar thuis ineens een heel ander leven bleek te leiden.😭

Dus ik heb mezelf iets beloofd. Voor ieder nieuw kledingstuk dat binnenkomt, gaat er eentje weg. Ja ja. We gaan volwassen doen. Of in ieder geval een poging wagen. Misschien is dat wel het antwoord waar ik al die tijd naar zocht. Niet welke stijl bij mij past. Maar accepteren dat er niet één stijl is. Dat ik soms een jurkenvrouw ben. doms een streetwearvrouw. Soms een bohovrouw. En soms gewoon een vrouw die na drie uur scrollen haar laptop dichtklapt en denkt: “Weet je wat? Ik kijk morgen wel verder.” 😭 ( lees dit duurt nu al zo’n 3 weken) Want misschien hoef ik niet te kiezen tussen stoer en vrouwelijk. Tussen jurken en shorts. Tussen zacht en sterk. Misschien ben ik dat allemaal een beetje. Dus als je mij deze zomer tegenkomt in een oversized shirt, shorts en sneakers… Weet dan dat ik de avond ervoor waarschijnlijk nog een boho-jurk, drie co-ord sets, twee badpakken, vier paar sandalen en een complete nieuwe persoonlijkheid in mijn winkelmandje had zitten.😭😂

En ergens denk ik dat dat precies laat zien wie ik ben. Niet één vrouw. Maar meerdere lagen. Meerdere stijlen. En eindelijk genoeg ruimte om ze allemaal een beetje te laten bestaan. Zo en nu alleen die vakantiekleding nog.

Liefs Cherry ❤️