Ik dacht dat ik achterliep. Blijkt dat het iets anders was.
Ik dacht lang dat ik achterliep. Tot ik ontdekte hoeveel energie eigenlijk ging naar vergelijken, uitleggen en voldoen. Deze blog gaat over ouder worden, meningen, social media, energie bewaken en waarom ik mezelf tegenwoordig steeds vaker afvraag: wat vind ik eigenlijk zelf? Misschien liep ik nooit achter… misschien liep ik gewoon richting mezelf. Welkom bij weer een blog van Cherry. Wanneer je dacht dat je achterliep… en je later besefte hoeveel energie er eigenlijk ging naar vergelijken, uitleggen en voldoen. Pfoe. Die kwam bij mij niet ineens binnen. Niet op een random dinsdag waarop ik wakker werd en dacht: zo,…
Rust klinkt mooi… tot je er middenin zit
Dit is het stuk waar niemand je op voorbereidt Welkom bij weer een blog van Cherry of eigenlijk Cherry × Nahoa, want dit is weer zo’n stukje dat net even dieper gaat dan alleen mijn verhaal delen. En zoals ik in mijn vorige blog al zei… dat stukje, dat wennen aan rust, grenzen en gewoon jezelf blijven zonder overal in mee te gaan… daar wilde ik nog op terugkomen. Dus hier gaan we 😉 In mijn vorige blog had ik het over dat moment waarop alles even lijkt te landen. Dat je denkt: oké… we kunnen weer ademhalen, we zijn…
De helpers die voeden wat niet van hen is
In deze blog schrijf ik over de vrouwen die dragen, geven en blijven, soms langer dan goed voor hen is. Over helpers die zichzelf verliezen in verbindingen die niet meer kloppen. Over mensen die op jouw pijn teren, relaties die verschuiven wanneer jij groeit en de stille uitputting die niemand ziet. En uiteindelijk: over hoe je jezelf zacht maar helder terugpakt. Over liefde die van twee kanten hoort te komen, en over thuiskomen bij jezelf zonder schuld of uitleg.
De Echo van de Bloedlijn
In iedere familie leeft een echo... Oude verhalen, overtuigingen en overlevingspatronen die soms nog doortrillen in ons vandaag. In “De Echo van de Bloedlijn” schrijf ik over de stille erfenis van kracht en overleven die generaties lang werd doorgegeven. En hoe zachtheid soms voelt als verraad aan dat verleden. Tot ik ontdekte dat juist in zachtheid, rust en ontvangen de ware heling zit. Heling voor mijzelf, mijn kinderen en de generaties die volgen.
De kunst van vertragen: Hoe stilte je terugbrengt naar jezelf.
In stilte vind je niet niets... het is daar waar je jezelf terug vindt. Soms is stilstaan het dapperste wat je kunt doen. Ontdek hoe verstilling en vertraging je helpen om uit de ruis te stappen, je hart weer te horen en contact te maken met wie je echt bent.
De valkuil van perfectie: hoe streven naar foutloos je kracht juist verzwakt
We denken dat perfectie kracht is, maar het houdt je juist gevangen. Echte kracht ontstaat wanneer je durft te wankelen, te voelen, en mens te zijn. Ontdek waarom het streven naar perfectie je juist weghoudt van je innerlijke kracht — en hoe loslaten van controle ruimte maakt voor groei, zelfliefde en rust.
Wanneer jouw ‘nee’ ook een trigger is voor een ander
Soms is jouw ‘nee’ geen probleem, maar een spiegel. In deze blog ontdek je hoe het komt dat jouw grenzen reacties oproepen, waarom dat vaak niets met jou te maken heeft, en hoe jij toch stevig kunt blijven staan. Met concrete tips, een vleugje Cherry-sarcasme en een liefdevolle reminder: Jij hoeft je grenzen niet zachter te maken, zodat anderen ze beter verdragen.
Tussen Inspiratie, Tegenslagen en Ademhalen
Na maanden waarin het schrijven lekker stroomde en creatieve ideeën overvlogen, kwam ik in een andere fase terecht. Een WIA-aanvraag viel op de mat, samen met een emotionele tegenslag thuis. In plaats van harder te rennen koos ik dit keer om stil te staan, te voelen en te helen. Ondertussen startte ik mijn traject bij Heliomare en leerde ik: groei vraagt niet om haast, maar om zachtheid, vertrouwen en ruimte maken voor wie ik aan het worden ben. Tussen inspiratie, tegenslagen en nieuwe adem bouw ik rustig verder aan mijn reis — op mijn eigen ritme.
Zelfvergeving: Waarom Is Het Zo Veel Makkelijker Om Anderen Te Vergeven Dan Jezelf?
We kunnen eindeloos lief en begripvol zijn naar anderen, maar als het op onszelf aankomt? Dan zijn we ineens de strengste rechter. Schuldgevoel, spijt en "had ik maar"-gedachten kunnen je vasthouden in het verleden, terwijl je eigenlijk vooruit wilt. In deze blog deel ik mijn eigen reis in zelfvergeving. Over loslaten, accepteren en inzien dat jezelf blijven straffen niets oplost—maar zachter voor jezelf zijn wél.
Een Reis naar Zelfontdekking en Heling; Het belang van een levenslijn.
Stel je voor dat je aan een tafel zit, omringd door vellen papier en markers. Je bent klaar om je levenslijn te tekenen. Het maken van een levenslijn kan een krachtig instrument zijn voor zelfreflectie, zelfontdekking en heling. Het is een reis die uitdagend kan zijn, met onverwachte wendingen en emotionele ups en downs. In deze blog ga ik dieper in op de voorbereiding, de uitdagingen en de voordelen van het maken van een levenslijn. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry Een aantal weken geleden zat ik bij mijn therapeut en we hadden het over mijn herstelproces. Ik gaf…
