-
Talking about a hard pill to swallow.
Ik hoor de vogeltjes fluiten, mist zweeft over de weg. Links, op de derde verdieping, springt er licht aan. Langzaam begint iedereen zich klaar te maken voor de dag. En ik zit hier in mijn hoekje op de bank, waar ik de afgelopen 4 dagen zo’n beetje mijn tijd heb doorgebracht. Huilend, gefrustreerd, teleurgesteld en boos. Al 4 dagen loop ik rond met dezelfde knot op mijn hoofd. En wanneer ik langs de spiegel loop, schrik ik van mijn eigen gezicht. Die “natuurlijke look” komt aardig in de buurt van een personage uit The Walking Dead. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry. Dagboekfragment: Het masker waarachter ik me probeerde…
-
Blog #24 *2022* Wanneer een dierbare overlijdt, ga je door verschillende fases.
Het is een liedje, het is een foto, een bepaalde geur of gewoon een moment die ons aan jou laat herinneren. Een herinnering, dat is alles wat wij nu nog van jou hebben. Soms kijk ik hierop terug met een lach en soms met een traan. En die kleine tranen kunnen veranderen in een paar minuten snikken als het niet langer is. Het is een bitter verlies, een oneerlijk verlies. Het is een verlies dat mij laat twijfelen aan het leven. Het is een verlies dat mij laat twijfelen aan de dingen die ik had kunnen doen Welkom bij een nieuwe blog van Cherry. Soms voel ik me een beetje…
-
Blog #19 *2022* Hoeveel littekens kan een hart dragen?
Donderdag 4 augustus jongst leden had ik mijn moeder aan de telefoon. Ze vertelden over hoe zij de woensdag samen met mijn (bonus) vader had doorgebracht. En hoe ze hem nog heel even zou laten slapen want hij was zo moe had hij de dag daarvoor gezegd. We hangen op en ik ga verder met het vlechten van mijn dochter haar haar. Dan belt mijn moeder nog even terug want ze was wat vergeten te vragen. We ronden het gesprek af en ze zegt ” En nu ga ik opa (zo werd hij door iedereen genoemd) echt wakker maken, het wordt nu te gortig hij moet zijn medicijnen innemen.” Ik…
-
Blog #14 Dromen zijn verbonden met ons dagelijks leven
Kon ik je stem maar even horen, kon ik mijn hoofd maar even op jouw schouders leggen. Kon ik je hand maar even vasthouden, Kon jij mijn tranen maar drogen. Kon ik maar een glimp van jouw lach opvangen, Kon jij mij maar zeggen dat alles goed komt. Kon ik jou maar horen zeggen " je bent niet alleen". Kon ik jou maar horen zeggen "Ik houdt ook van jou". Kon jij maar gewoon heel even een dag onder ons zijn. Vannacht kwam je me eindelijk weer eens opzoeken. Eindelijk weer een moment van samenzijn. Ik kon je eindelijk vertellen dat ik boos en verdrietig ben, ik kon je eindelijk…