-
De Realiteit van Moederliefde
Moeder zijn is prachtig, maar had iemand me even kunnen waarschuwen voor de ‘ik weet het beter’-fase? Of voor het moment dat je kind een masterdiploma haalt in discussiëren, maar zijn bord niet naar de keuken kan brengen? Eerst zijn ze volledig afhankelijk van je, dan tolereren ze je en voor je het weet ben je de achtergrondmuziek in hun leven—behalve als er iets misgaat, dan ben je ineens de CEO van hun crisisteam. In deze blog vertel ik hoe ik als moeder van een 19-jarige, een 16-jarige en een 10-jarige tussen deze fases navigeer—soms met eindeloos geduld, soms met een diepe zucht en altijd met liefde (en een beetje…
-
Balanceren Tussen Herstel en Leven: Uitdagingen en Coping Strategieën
Twee Stappen Vooruit, Een Stap Terug. Het balanceren van verschillende verantwoordelijkheden tijdens het herstel van een chronische aandoening is echt zo makkelijk nog niet. Nee, het is een constante strijd om alles in evenwicht te houden. Vandaag neem ik jullie mee in de uitdagingen die ik tegenkom, en de coping strategieën die mij helpen om niet ontmoedigd te raken. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry. Het was weer even stil hier en dat spijt me echt! Maar het weer heeft behoorlijk wat invloed op mijn symptomen. Hoge luchtvochtigheid, drukveranderingen en verandering in de temperatuur kunnen mijn hoofdpijn en vermoeidheid verergeren, waardoor ik soms weer terug bij af ben. En…
-
42 jaar vol liefde en groei.
In de loop van de tijd zijn we elkaars metgezel geworden, ons pad verweven in een prachtig verhaal van liefde en groei. Vandaag, op jouw 42ste verjaardag, wil ik een moment nemen om de schijnwerpers te richten op de man die mijn leven kleur geeft, mijn rots in de branding, mijn geliefde. Lieve Iwan, Vandaag vieren we een mijlpaal in jouw leven – je 42ste verjaardag. Terwijl ik deze woorden schrijf, stroomt mijn hart over van liefde en dankbaarheid voor alles wat je bent en voor alles wat we samen hebben gedeeld in de afgelopen 19 jaar. Een prachtige reis, vol met hoogtepunten, uitdagingen en ontelbare kostbare herinneringen. Je bent…
-
Je relatie levend houden na het krijgen van kinderen.
We brachten uren lang samen door met praten, als we niet bij elkaar waren dan was het wel aan de telefoon. Gesprekken tot midden in de nacht totdat één van ons in slaap viel. We knuffelden en kusten elkaar eindeloos, het maakte niet uit waar we waren. We konden ons gewoon een hele dag verstoppen in de kamer, even ontsnappen aan de wereld en genieten van elkaars gezelschap. We verrasten elkaar met lieve sms’jes, kleine cadeautjes en spontane dates. Maar toen werden wij ouders en bleef er voor ons als koppel steeds minder tijd over. Hoe meer kinderen we kregen, hoe minder tijd we investeerden aan ons als koppel. De…
-
Een open brief naar mijn mede mama.
Met tranen die prikten in mijn ogen begon ik aan mijn brief. Mijn Moederdag gaat niet zoals ik het voor ogen had. Cadeaus zijn een luxe en een ontbijtje op bed daar teken ik stiekem wel een beetje voor. Maar echt moeten hoeft het voor mij niet. Als jij mij vraagt wat ik nou eigenlijk echt wil voor Moederdag? Dan is dat gewoon een dagje met me kroost. Een dagje vrij van hun gekibbel en dat de kinderen erbij stil staan wat hun mama nou eigenlijk allemaal voor hun doet. Helaas is dat deze Moederdag mislukt😅. Dochterlief wilde liever vandaag bij haar vriendje zijn en de jongens kibbelden er op…
-
Blog #37 Mama Me-Time
Terwijl de regen tegen het raam tikt en ik hier lig in de badjas van mijn hubby rolt er een traan over mijn wang. Ik wilde schrijven over de podcast waaraan ik had mogen deelnemen. Ik wilde schrijven over wat voor positieve week ik had gehad afgelopen week. Over hoe het gaat met mijn doelen en welke kant ik in wil slaan met mijn pagina en blogs. Maar nee, dat gaat mij vandaag gewoon niet lukken. Vandaag blog ik met mijn moeder hart. Op het moment vindt ik het maar een ondankbaar beroep, mama zijn. De zoveelste ruzie met mijn puber en ik merk dat het mij niet in de…
-
Blog #19 Als een rups ontpopt zij zich tot een vlinder
En dan ineens is je dochter geen klein meisje meer. Net als een rups ontpopt zij tot een prachtige vlinder. En dat is dan toch best eng. Ze wordt steeds minder afhankelijk van jou en vormt zicht tot een heel eigen persoon. En laten we niet praten over het lichaam dat is veranderd. Ik moet even slikken als ik stiekem mijn dochter bewonderd via de spiegel. Lange benen, slanke taille, rondingen en een mooi gezicht. Het staat te gebeuren ik moet haar langzaam aan gaan loslaten. Waar ik voorheen nog haar kleren klaarlegde en haar hielp met haar haren. Wordt mijn mening nu gezien als gezeur. Waar ik voorheen lekker…