21:30 uur lag ik in bed. Een mooie tijd zou je zeggen, maar nu is het 00:44 en ligt deze dame nog wakker. Een tikkeltje jaloers kijk ik naar mijn kleine man naast me. Wat heeft hij toch strak gevormde wenkbrauwen en lange wimpers. Van mij heeft hij het in ieder geval niet😅. Mijn hart vult zich met warmte terwijl ik naar hem kijk en hoe hij o zo heerlijk in dromenland ligt. Zijn ademhaling klinkt rustgevend, maar het helpt helaas niet om de onrust in mij te kalmeren. Welkom bij een nieuwe blog van Cherry Dat mijn vader was overleden heb ik echt jaren maar dan ook echt jaren…