Ik moet gewoon wat liever voor je zijn.
Ik was boos, gefrustreerd en streng voor mezelf. Terwijl dat juist nu alleen maar averechts werkt. De stemmen van mijn huisarts en mijn neuroloog hoor ik nog ergens achter in mijn hoofd mij toefluisteren; dit heeft allemaal tijd nodig. Tijd die ik mezelf wel wil geven, maar tegelijkertijd ook het gevoel heb dat ik die niet kan geven. De constante strijd met mezelf. Afgelopen week zijn we begonnen met de medicatie en mijn lichaam moet daar echt even aan wennen. En hoewel ik een zonnen aanbidder ben, werkt de warmte nu echt niet bepaald mee. Ik ben continu moe (nog…