En dan ineens is je dochter geen klein meisje meer. Net als een rups ontpopt zij tot een prachtige vlinder. En dat is dan toch best eng. Ze wordt steeds minder afhankelijk van jou en vormt zicht tot een heel eigen persoon. En laten we niet praten over het lichaam dat is veranderd. Ik moet even slikken als ik stiekem mijn dochter bewonderd via de spiegel. Lange benen, slanke taille, rondingen en een mooi gezicht. Het staat te gebeuren ik moet haar langzaam aan gaan loslaten.  Waar ik voorheen nog haar kleren klaarlegde en haar hielp met haar haren.  Wordt mijn mening nu gezien als gezeur. Waar ik voorheen lekker…