Blog #27 HSP is geen aandoening maar een karaktereigenschap!

Mijn stoornis heeft mij zoveel inzichten gegeven.

Zo ben ik er in de loop der tijd achter gekomen dat ik hoog sensitief ben. Hoppa weer een etiket dacht ik in de eerste instantie. Maar al gauw kwam ik er achter dat HSP geen aandoening is maar een karaktereigenschap.

Wanneer ben je hoogsensitief?

Elaine Aron, de Amerikaanse psychologe, die de term HSP de wereld in bracht, onderscheid HSP in 4 kenmerken.

  1. Sensorische gevoeligheid. Dan ben je gevoelig voor licht, geluid of andere zintuiglijke prikkels zoals prikkende labeltjes van kleding, kou of warmte.
  2. Emotionele intensiteit, zoals bijvoorbeeld het aanvoelen van sfeer en emoties van anderen, empathisch vermogen of je ervaart je eigen emoties intenser.
  3. De diepgaande informatieverwerking, je denkt langer en dieper na, maakt scenario’s in je hoofd, overziet snel de mogelijkheden en risico’s.
  4. Snellere overprikkeling (stress) of onderprikkeling die stress kan veroorzaken.

Verschillende HSP types :

HSP type 1 Introverte rustzoeker : Je bent dan graag alleen, doet het liefst activiteiten in je eentje of in 1 op 1 contact. Deze persoon houdt van rust en regelmaat en enige routine. Zoekt de rust op, houdt zich vooral bezig met eigen gedachten, emoties en ideeën. Valkuil: Overprikkeld raken door vele gedachten en emoties. Deelnemen aan activiteiten met een groep mensen kan ook sneller tot overprikkeling leiden

HSP type 2 Extraverte rustzoeker : Deze persoon voelt vaak een spanningsveld tussen de innerlijke behoefte aan rust, regelmaat, routine aan de ene kant. En aan de andere kant ben je sterk naar buiten gericht in je uitingen en graag in contact met mensen. Dit type moet goed op persoonlijke grenzen en behoeftes letten. Valkuil: Let op je grenzen en luister goed naar je behoeftes. Zorg dat je niet teveel activiteiten plant en voldoende me-time hebt. Het gevaar van overprikkeling ligt snel op de loer door te veel activiteit tussen andere of een groep mensen.

HSP type 3 Introverte sensationseeker: Je wilt graag activiteiten, diversiteit en afwisseling in het leven, maar niet perse in een grote sociale context. Kan veel verschillende en uitdagende activiteiten doen in zijn eentje of in 1 op 1 contact. Zoekt nieuwe ervaringen meestal niet via het contact met andere mensen, maar via bijzondere emotionele ervaringen en verkenningen (kunst, spiritualiteit, dromen, kennis verwerven over een onderwerp dat hen fascineert). Valkuil: Wanneer je jezelf teveel afremt loop je het risico onderprikkeld te raken. Overprikkeling ontstaat vaak door alle gedachtes en gevoelens of te veel activiteiten willen doen.

HSP type 4 Extraverte sensationseeker: Jij bent altijd druk met allerlei activiteiten, uitdagingen en je sociale leven. Want het is allemaal zo ontzettend leuk. Je vertelt graag over je ervaringen en je houdt van een actief sociaal leven. Je hebt in verhouding veel energie. Emoties kunnen snel hoog oplopen en je moet dan even stoom afblazen, maar je bent ze daarna (meestal) ook zo weer kwijt. Valkuil: Er bestaat een risico is dat je overprikkeld raakt doordat je teveel doet en dan plotseling niets meer kunt, omdat de energie opeens weg is. Neem op tijd je rust. Ook jij hebt sudder-en hersteltijd nodig, meer dan een niet-HSP. Sta regelmatig stil bij waar je behoefte aan hebt, anders hol je jezelf voorbij. Hetzelfde geldt voor mogelijke onderprikkeling: blijf goed voelen waar jij behoefte aan hebt en blij van wordt.

Ik val voornamelijk onder de kenmerk emotionele intensiteit. Gebeurtenissen komen hard binnen en ik heb echt tijd nodig, soms wel dagen om het los te laten. Ik heb vaak sneller in de gaten wat een ander nodig heeft dan waar mijn eigen behoeften liggen. Ik heb een sterke intuïtie. Ik kan het mijzelf soms erg moeilijk maken doordat ik constant bezig ben met hoe ik mij kan verbeteren. Ik heb oog voor details. En ik kan makkelijk een humeur van een ander overnemen.

Naast die kenmerken ben ik zelf natuurlijk ook een type. Ik ben een extravert persoon in combinatie van een rustzoeker en een sensationseeker. Grenzen aangeven en mijn rust zoeken was voorheen voor mij moeilijk te doen. Maar ik leer nu steeds meer tijd voor mijzelf te nemen wanneer ik overprikkeld ben. Symptomen waar ik mijn overprikkeling aan herken:

  • vermoeidheid
  • hoofdpijn
  • minder goed kunnen concentreren
  • gespannen spieren
  • humeurig

Voorheen negeerde ik deze symptomen maar nu sta ik meer stil bij wat ik nodig heb.

Ik leefde een leven waarvan ik dacht dat het zo “hoorde”. Maar het was niet een leven wat bij mij als persoon paste. Hierdoor kwamen mijn eigen behoeftes eigenlijk niet aan het bod. Dat is nu wel heel anders. Naast dat ik nu luister naar mijn lichaam en de behoeftes die ik nodig heb. Leer ik mijn eigen valkuilen en kwaliteiten steeds beter te kennen. Ik las nu echte “herstelperiodes” in, minimaal 8 uur slaap is een echte must om met de prikkels om te gaan, Ik zorg voor balans door middel van plannen en ik ken nu mijn eigen grenzen.

Wanneer ik in een situatie ben dat ik mij overprikkeld voel dan probeer ik mij hier even van te scheiden. Al is het een “zogenaamde” toiletbezoek van 5 minuten. Ik kan en wil dan even niets en ben één en al rust.  Maar als ik onderprikkeld ben kan ik ook ineens heel enthousiast uit de boeg komen en gooi ik heerlijk de muziek voluit en probeer ik bijvoorbeeld iedereen up te hypen. Als een stuiterbal ben ik niet te stoppen. Ik leer nu steeds bewuster met deze twee uiterste om te gaan. Zonder dat het al mijn energie vreet.  

Ik focus op mijzelf, op mijn eigen gevoel, op mijn eigen beleving.

Ik heb nog veel voor mijzelf uit te zoeken. Maar ben jij een HSP-er? Dan kom ik graag met je in contact en hoor ik graag van jou hoe jij hier mee omgaat in het dagelijkse leven.

Een lieve groet,

Cherry ❤️


Blog #25 Judgement day

Judgement day

Daar sta je dan weegschaal, ik vond het verschrikkelijk om je de vorige keer te horen huilen. Hopelijk doe ik je vandaag wat minder verdriet. Langzaam aan trek ik me badjas uit en schoffel ik naar de weegschaal toe. Ik laat een diepe zucht ontsnappen. Zal ik mijzelf en de weegschaal teleurstellen of ben ik goed op weg?

Opgelucht stap ik van de weegschaal ik ben inmiddels toch 2 kilo afgevallen.  Het gaat misschien wel niet zo snel maar het is toch twee kilo. Zoals ik al had uitgelegd in mijn eerdere blogs ik doe het op mijn eigen tempo. En dat lijkt toch te lukken. We gaan dus lekker op deze manier door. Nog 8 kilo te gaan! Ik ben niet iemand die elke dag op de weegschaal gaat staan. Dat hoeft overigens ook helemaal niet. Ik wil niet een persoon zijn die constant bezig is met getallen. Dus max 2x in de maand is voor mij meer dan voldoende. Ondanks dat ik wat kilo’s wil kwijt raken is voor mij het allerbelangrijkste dat ik gewoon lekker in mijn vel zit en me goed voelt. En als ik merk dat een shirt of een broek wat losser gaat zitten dan ben ik ook al tevreden.

Foto door Any Lane op Pexels.com
Foto door Andres Ayrton op Pexels.com
Foto door Polina Kovaleva op Pexels.com

Tips voor wegen op een weegschaal:

  • Weeg jezelf in de ochtend, op een vaste tijdstip. Ik kies zelf voor de woensdag maar een vrijdag wordt op het internet ook aangeraden.
  • Het beste moment is direct na het opstaan, als je net naar de wc bent geweest. En je nog niets gegeten en gedronken hebt.  
  • Weeg jezelf naakt.
  • Zet de weegschaal op een harde ondergrond.
  • Weeg niet tijdens je menstruatie!!!! Lang leven de hormonen, deze hebben echt wel invloed op je gewicht. Dus wacht een paar dagen tot na je menstruatie voordat je gaat wegen.
  • Ben je intensief gaan sporten? Wees dan niet getreurd als de weegschaal je een gewicht laat zien die je liever niet wilt zien. Dat komt omdat je spieren aan het vormen bent. Dus laat je hierdoor niet ontmoedigen, want je bent wél goed bezig. Je raakt je vet kwijt en krijgt er spieren voor terug.
  • Zet je weegschaal op een goede plek. Het beste is om je weegschaal op een harde egale ondergrond te zetten.
  • Verdeel je gewicht over beide voeten. Sta niet gebukt maar rechtop.

Wegen kan voor sommige mensen voor veel frustratie zorgen. Het getal dat de weegschaal laat zien kan iemands humeur behoorlijk beïnvloeden. Iemand kan net zoals mij vandaag trots zijn dat hij/zij is afgevallen. Of verdrietig omdat hij/zij is aangekomen. En je hebt mensen die elke dag even op de weegschaal gaan staan. Waarom? Omdat ze een stemmetje in hun hoofd hebben dat ze het toch even moeten checken. Ze zijn zo gefocust op getallen. Ben je hier gevoelig voor?  Doe dan de weegschaal weg er zijn ook andere manieren om bij te houden of je gewicht bent verloren.  Laat een weegschaal je leven niet beheersen. Leg de focus op gezonde voeding en gezondheid. Beweeg genoeg en laat die getallen los.

Tips voor wegen zonder weegschaal:

  • Voel je je fitter? goed voor jezelf zorgen zorgt voor meer energie, minder dipjes, beter slapen. Dat is een goede maatstaf voor het goed bezig zijn.
  • Maak een before foto. Misschien voel je je nu niet zo sexy als je voor de spiegel in je slip staat. Maar maak hem de foto toch maar wel en bewaar hem goed. Eéns in de zoveel tijd kan je deze er dan bijnemen om te kijken of je veranderingen ziet.
  • Let goed op je kleding. Een broek of shirt die losser gaat zitten, een riem die een gaatje strakker kan. Dat betekend dat je toch op de goede weg zit.
  • Een meetlint is ook heel handig. Naast je buikomvang kun je ook je benen en armen meten. Meten is weten. Wat je niet ziet in kilo’s, kun je wel zien in cm’s bijvoorbeeld als je meer bent gaan sporten.

Ik hoop dat jullie journey ook goed verloopt. En onthoudt wees niet te streng voor jezelf.

Een lieve groet,

Cherry ❤️

Blog #24 Onze relatie zo mooi maar soms ook zo ingewikkeld.

Foto door alleksana op Pexels.com

Moederdag


Wakker worden met een ontbijtje, zelf gemaakte cadeautjes en op deze dag tonen de kinderen hun liefde extra!

Moederdag, de één ziet het als een commercieel iets en de ander vindt het een mooie dag om zijn of haar moeder extra aandacht te geven!

Maar Moederdag draait niet om dure cadeaus of grote bossen bloemen, al worden we er wel mee om onze oren geslagen. Maar in mijn ogen draait Moederdag om de aandacht die je haar schenkt. Ik moet wel bekennen dat ik altijd stiekem uitkijk naar de knutselwerken van mijn kinderen. Maar waar je een moeder het meest blij mee kan maken is aandacht, aandacht die zij dubbel en dwars verdient. Aandacht die jij altijd van je moeder hebt gehad en zal blijven krijgen zolang zij leeft. Je moeder die altijd geïnteresseerd zal blijven in jouw leven. Die van jou houdt ongeacht wat je ook fout doet. De vrouw waar jij altijd gewoon jezelf bij kan zijn.

Ik vier Moederdag en waarom? Om mijn moeder er extra aan te herinneren dat ik al haar wijze lessen, haar vriendschap en haar liefde nog altijd waardeer. En dat de liefde altijd nog wederzijds is. Want laten we heel eerlijk wezen, in het drukke leven dat we leven vergeten we soms onze waardering te uiten of doen we dit te weinig.  In ieder geval ik wel want heel eerlijk het gezinsleven kan me soms behoorlijk opslokken.

Ik wil haar laten weten dat ik haar dankbaar ben!  Het is misschien lekker cliché maar zonder deze vrouw was ik er niet geweest ze heeft me het leven gegeven. Zij was er tijdens het maken van mijn eerste stapjes, zij was daar om mijn hand vast te houden bij mijn eerste bevalling.  Zij is er altijd als ik een luisterend oor nodig heb of een schouder om op te leunen. Onze relatie zo mooi maar ook soms zo ingewikkeld. Maar ik weet dat ik altijd op haar kan bouwen,  ik kan nog altijd aankloppen wanneer ik advies heb. En ondanks haar situatie waar zij mijn gezin kan helpen helpt zij. Mijn moeder is niet alleen een geweldige moeder, mijn moeder is ook een geweldige oma! Mama deze ode is aan jou! Niemand weet waar je vandaan komt, niemand weet wat je allemaal al hebt overwonnen maar voor mij ben jij nog altijd de Beste!

Ik besef me al te goed dat voor sommige mensen Moederdag ook een pijnlijke dag kan zijn.  Een herinnering aan het verlies van een belangrijke vrouw in je leven, vrouwen die hun kind zijn verloren, vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen, vrouwen die door omstandigheden geen contact meer hebben met hun kind of moeder. Ik hoop oprecht dat deze mensen ook genoeg aandacht op deze dag krijgen van hun naasten.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Lieve groet,

Cherry ❤️

Blog #23 Suikercravings

Het is woensdag en dat betekend dat ik jullie weer even meeneem in mijn weightloss journey. Hoe staat het ervoor? Uhmmmm heel eerlijk dit kan echt beter! De afgelopen twee weken heb ik zoals je misschien in blog#22 hebt gelezen echt in mijn bubbel geleefd en heb ik me niet goed aan mijn eigen planning gehouden. Maar het cola afkicken gaat echt super! Dat is één ding wat ik wel heb doorgezet. De eerste week had ik wel echt even bijverschijnselen. Ik kreeg last van lichte hoofdpijnaanvallen en intense suikercravings. Maar ook me huid deed even gek. Gelukkig trekt dat nu allemaal bij. Ik kan mij eigenlijk heel goed aan die één glas per dag houden maar er zijn nu zelfs momenten dat die ene glas niet eens hoeft omdat ik het na één slok gewoon niet lekker meer vindt proeven. Hier loop ik dus goed mee op schema.

Foto door Henri Mathieu-Saint-Laurent op Pexels.com

Het bewegen gaat eigenlijk ook wel goed, wanneer ik niet achter het scherm sta te springen en te schudden probeer ik wel echt aan één stuk door een goede wandeling te maken. Mijn stappenteller staat op 10000 en dat gaat eigenlijk heel goed. Voorlopig laat ik deze nog even zo staan voordat ik deze opschroef. Ook heeft manlief voor het hele gezin skeelers aangeschaft dus we zijn allemaal lekker in beweging. Voor aankomende week maak ik weer een nieuw schema om de ochtend lekker te starten met ” naughty girl fitness” en op de ochtenden dat het niet haalbaar is wil ik voor die dag lekker afsluiten met een goede wandeling. En als het zonnetje weer begint te schijnen kunnen we ook weer de fiets uit de schuur halen. Het bewegen komt voor mijn eigen gevoel dus wel goed!

Maar het allerbelangrijkste op het moment is toch wel echt mijn voeding. Ik heb de afgelopen twee weken wel geprobeerd op te letten met wat ik eet maar aan mijn schema houden heb ik niet gedaan. En heb ik gister nog heerlijk een bak chips gegeten omdat het toch al niet ging zoals het moest. Voor aankomende week heb ik dan ook een nieuwe schema gemaakt. Ook ben ik benaderd door Yasmeen die terug te vinden is op instagram onder de naam healthy_lifestyle_by_yas. Een leuke dame die veel deelt over lifestyle en één en al positiviteit uitstraalt. Maar voordat ik één van haar producten aanschaf probeer ik het eerst op deze manier. Ook deel ik een aantal tips met jullie waardoor het makkelijker wordt om aan een schema te houden. In ieder geval dat hoop ik, ik ga ze aankomende week zelf ook uitproberen en volgende week zal ik het weer met jullie evalueren. Hebben jullie nog tips of recepten drop ze dan in een reactie.

  • Goede voorbereiding, zorg dat je al je boodschappen op tijd in huis hebt, tref voorbereidingen voor snacks en maaltijden op drukke dagen.
  • Houdt je vooruitgang bij, het motiveert je om door te gaan.
  • Wees niet te streng voor jezelf, ik heb me de afgelopen week niet heel erg aan mijn schema gehouden. Oke dan zal ik dus minder snel afvallen maar ik begin nu wel te wennen aan deze manier.
  • In plaats van zelf een schema op te stellen kan je het ook op maat laten maken maar ik ben iemand die altijd alles eerst zelf wil proberen.
  • Samen sta je sterker! Mijn gezin weet dat ik me niet oké voel met dit gewicht. Mijn dochter heeft me dan ook echt wel gesteund in het cola afkicken en het aanleren van water drinken.

Hierbij mijn weekschema, zoals je misschien al hebt opgemerkt zie je dat er bij twee dagen onder diner een ‘x’ staat. Dit zijn de dagen dat de kinderen een maaltijd mogen kiezen. Ik eet dan met hun mee maar zal dan alleen vlees en groenten eten.

Zal mijn weegschaal volgende week weer in tranen uitbarsten? to be continued…

Liefs Cherry ❤️

Blog #22 Er heerst zoveel positiviteit

Heel even was ik weer teruggetrokken in mijn eigen bubbel.

Ging het slecht met me ? Nee eigenlijk niet, het gaat eigenlijk heel goed. Het voelt soms zelfs heel gek als ik kan antwoorden dat het goed met me gaat. En het ook oprecht zo is, ik hoef geen toneelstukje meer op te voeren. Er heerst zoveel positiviteit. Maar al die positieve prikkels moest ik voor mezelf wel even verwerken. Na 2 en half best wel zware/moeizame jaren ben ik haast bijna niet meer gewend dat het allemaal ook makkelijk kan. En dat was voor mijzelf wel even heel confronterend.

Nu dat het beter gaat wordt ik mijzelf ook steeds meer bewust van mijn eigen energieveld. Ik had de tijd nodig om deze gevoelens en gedachtes even in alle rust te verwerken. Ik besloot even een break te nemen van social media en ik merkte dat het schrijven me ook even niet lekker af ging. Nu kon ik hier heel gefrustreerd van raken of het gewoon even naast mij neerleggen en laten voor wat het was. In alle rust haalde ik mijn kwasten uit de kast en nam ik de tijd voor één van mijn andere passies waar ik mijzelf en mij gedachtes helemaal in kwijt kan. Ik ben tenslotte de enige die mijn eigen energie kan beschermen.

Ik heb ondertussen gemerkt dat bepaalde prikkels en ervaringen heel anders bij mij binnenkomen. Zoals ik al eerder heb beschreven in mijn blogs, ik heb het gevoel dat ik alles intenser ervaar, situaties dieper beleef en hier meer verwerkingstijd voor nodig heb. Ik was de afgelopen week echt even overweldigd door alles en voelde heel goed aan dat ik hierdoor energie aan het verliezen was. Maar nu ik alles weer een plekje heb gegeven ben ik weer volledig opgeladen.

We springen gewoon in het diepe!

Waardoor was ik zo overweldigd? Nou ik had dus twee sollicitaties, het blijft een spannend iets jezelf verkopen voor een functie die je heel graag wilt hebben. Bij beide organisaties hadden ze een mooie aanbieding voor mij en dat maakte de keuze maken wel wat moeilijker! Bleef ik bij mijn huidige baan waar ik gewoon voel dat ik daar niet meer op mijn plek ben maar het “safe” is. Of spring ik gewoon in het diepe en kies ik voor één van die organisaties? Na veel wikken en wegen en de voordelen en nadelen voor mezelf op een rijtje te hebben gezet, doet Cherry dus het tweede. Het is een uitdaging die op het juiste moment op mijn pad is gekomen. Een uitdaging die aansluit bij mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik heb mijn ontslag ingediend bij mijn huidige baan en ga na de zomervakantie beginnen aan een nieuwe uitdaging. Een uitdaging die beter past bij mijn gezinsleven, een uitdaging waarbij ik rekening kan houden met de zwakte die ik altijd mee zal dragen maar waarbij ik toch al mijn kwaliteiten kan benutten.

Foto door Sebastian Voortman op Pexels.com

Vandaag geen ellelange blog. Gewoon een kleine update waarom jullie even niets van mij hebben gehoord. Maar ik ben er weer hoor en ben alweer bezig met nieuwe onderwerpen om met jullie te delen. En natuurlijk niet te vergeten op woensdag komt er weer een blog over mijn weightloss journey online!

Lieve groet,

Cherry ❤️

Blog #21 Wij zijn niet anders!

Van de week was ik in gesprek met een dame die door haar mentale gezondheidsproblemen een lange tijd moeilijk heeft kunnen functioneren. Zij heeft een hele lange tijd haar problemen verborgen gehouden om mee te kunnen blijven draaien in de maatschappij. Haar relatie is stuk gelopen, ze is haar baan kwijt geraakt en ze heeft veel mensen verloren. En dat alleen meer door de schijn op te houden. Waarom? Angst, Angst om met haar mentale gezondheidsproblemen niet geaccepteerd te worden. Die lange periode heeft zij alleen en geïsoleerd geleefd. Ik dacht alleen maar WOW dit is zo een no go! Zij heeft een lange tijd gewoon niet haarzelf kunnen zijn. Omdat dit gesprek mij zo is bij gebleven vind ik het een mooie insteek voor een nieuwe blog.

Foto door Brett Sayles op Pexels.com


Het stigma van vooroordelen en discriminatie tegenover mensen met mentale gezondheidsproblemen is namelijk nog altijd erg schokkend. Stigma is een krachtig negatief sociaal stempel. Het beïnvloedt de manier waarop mensen zichzelf zien en worden gezien, ingrijpend. Ik heb verschillende artikelen gelezen en kwam tot de ontdekking dat van alle mensen met een depressie zo’n 79%  zich  gediscrimineerd voelt door zijn/haar eigen omgeving. Of dit nou was in een relatie, op werk of bij een sollicitatie, op school of bij het inschrijven van een cursus of stage!

Like hello shocking! Maar toch ook ergens weer niet... 
Foto door Anna Tarazevich op Pexels.com

Want hoe je het draait of keert wanneer je aangeeft dat je mentale gezondheidsproblemen hebt (of hebt gehad) wordt je in een hokje geplaatst en krijg je een label opgeplakt.  Je wordt als “ anders” gezien, onvoorspelbaar, emotioneel instabiel, niet in staat om te werken, minder kunnen presteren of geen doorzettingsvermogen hebben.  Ook nog steeds in 2021, super triest maar waar. Al moet ik zeggen dat er in de loop der jaren vooruitgang heeft plaatsgevonden. Maar mensen met mentale gezondheidsproblemen hebben nog altijd last van de bestaande vooroordelen. Hierbij een overzicht met de meest voorkomende vooroordelen n.a.v. mijn eigen minionderzoekje. ( Voor diegene die mij een berichtje hebben gestuurd, dank jullie wel.)

  • Iedereen heeft weleens last van een dipje. “Dat klopt iedereen heeft weleens een dipje. Maar wat als dat dipje niet een paar dagen duurt maar al maanden. Praten we dan nog steeds gewoon over een “dipje”? Een depressie is echt zoveel meer dan gewoon een dipje! Jij bent je gedachtes niet meer de baas maar je gedachtes zijn de baas over jouw”.
  • Je hebt toch alles om gelukkig te zijn. ” Ik kreeg het gevoel dat ik zeurde, ze zeiden bij mij thuis nog net niet dat ik me niet moest aanstellen. Ik voelde me ontzettend schuldig want ik was me er heel goed van bewust wat ik allemaal had. En ik waardeerde het ook juist enorm. Ik moest er maar meer op uitgaan en nog meer leuke dingen doen. Mijn gezin had een heel verkeerd beeld over de ziekte die “depressie” heet”.
  • Je ziet er wel goed uit. “Ik deed nog steeds elke dag heel hard me best om goed voor de dag te komen. Maar omdat je niets aan me zag betekend het niet dat ik van binnen gesloopt werd. Iedere dag had ik eenzame strijd.
  • Maar je kan wel naar buiten. “Door dit soort opmerkingen bleef ik binnen en daardoor ontstond zelfisolatie”.

Er heerst helaas nog zoveel onwetendheid. Iemand kan een depressie hebben zonder dat je het weet. Niet iedereen die een depressie heeft ligt dagenlang onder een dekentje in bed. Dit wordt helaas nog wel heel vaak gedacht. Het kan die voor jouw vrolijke buurvrouw zijn die je elke dag met een grote glimlach groet, het kan die collega zijn die altijd voor iedereen klaar staat, het kan die man zijn waar je een babbeltje mee maakt tijdens het uitlaten van de hond, het kan het meisje zijn die elk weekend bij jou oppast. Depressie is net zo echt als het hebben van een gebroken been. Iemand is gewoon echt ziek en zeker niet zwak. Hoe kan iemand zichzelf met die ziekte accepteren als de maatschappij deze vooroordelen heeft? Laat deze mensen in de wereld zijn wie zij willen zijn. Wij zijn niet meer als de “gezonde” mens maar ook zeker niet minder.

Ik heb er des tijds bewust voor gekozen om open over mijn mentale gezondheidsproblemen te praten. Waarom? Omdat ik het taboe wil doorbreken. Een kwart Nederlanders durft bijv. niet aan hun leidinggevende te vertellen dat zij problemen hebben. En besluiten om niets te melden.  Doordat er gebrek is aan het bespreekbaar maken van dit onderwerp komt het nog te vaak voor dat mensen te laat aan de bel trekken. Hierdoor worden de risico’s en de klachten juist verergert. Ik wil dat mensen zich kunnen herkennen en weten dat ze niet alleen zijn. En ik wil jongeren stimuleren om tijdig hulp te zoeken. Zij zijn tenslotte de toekomst! Ik weet dat er aan mijn openheid ook risico’s zijn verbonden. Ik heb helaas weleens een negatieve opmerking naar mijn hoofd geslingerd gekregen, ze hebben over me geroddeld en ze hebben me vermeden.

Maar ik ben Cherry en niet een depressiestoornis! ❤️

Blog #20 Suikerbommetje

De weegschaal huilt!

Zoals ik vorige week dus al schreef. Het bijhouden van een voedingsdagboek kan behoorlijk confronterend zijn! Maar wat ik toch wel het meest confronterend vond was mijn gewicht toen ik vanochtend op de weegschaal stond. Ik moet max 10 kilo afvallen wil ik op mijn normale gewicht terug komen. Afijn, met het bijhouden van het voedingsdagboek is mijn eerste stap hiernaar toe gemaakt. Ik wist eigenlijk stiekem al dat er een aanpassing moet komen in mijn voedingspatroon. Ik sla te vaak een maaltijd over en regelmatig mijn ontbijt. Doordat ik maaltijden niet nuttig krijg ik tussendoor dus ontzettend trek en houdt dan te weinig rekening met wat ik naar binnen schuif. Ook doet mijn cola verslaving me niet veel goeds en water drink ik echt te weinig! Hier moet ik dus serieus mee aan de slag.

Wat is nu mijn volgende stap? Goede eetgewoontes aannemen. Hoe ga ik dat doen? Voor de rest van de week maak ik voor mijzelf een eetschema. Het avondeten eet ik met mijn gezin mee maar ik zal letten op de hoeveelheid die ik opschep. Boodschappen doen we meestal online dus ik wordt ook niet zo snel in de verleiding gebracht met al dat lekkers. Nu ik begin met een eetschema noteer ik ook weer alles in mijn voedingsdagboek. Want ook mijn kcal moet naar beneden en daar ga ik nu rekening mee houden. Ik moet trouwens even delen dat ik de eetmeter heel fijn vindt, wanneer ik mijn boek niet binnen handbereik heb dan ik het rechtstreeks in de app invoeren. Grappig eigenlijk dat ik bij me kinderen heel goed oplet wat ze eten en hoeveel ze eten en dat ik mijzelf gewoon vergeet.

Foto door Olya Kobruseva op Pexels.com

Cola verslaafd dat is misschien heel gek, maar het is echt zo! Ik sta op met cola en ga naar bed naar cola. En laat er nu in cola heel veel suiker zitten. Wist je dat een glas cola van 250 ml ongeveer 26 gram suiker bevat? Dat is bijna 7 suikerklontjes. Zeg hallo tegen jouw wandelende suikerbom. Hier moet ik ook mee stoppen. Ik weet nu al van mijzelf dat cold turkey niet zal lukken. Maar voor de aankomende week ga ik het minimaliseren naar 1 glas per dag en dan alleen bij het avondeten. Voor de rest wil ik zoveel mogelijk water drinken, hiervoor heb ik een app op mijn telefoon gezet die mij hieraan zal herinneren.

Naast dat afvallen begint met je voeding aanpassen mag beweging natuurlijk ook niet ontbreken. Ik heb een stappenteller op mijn telefoon en over het algemeen kom ik dagelijks ook wel aan die 7000 stappen die zijn ingesteld. Maar nooit heb ik er eigenlijk bewust bij stilgestaan hoeveel stappen je overigens per dag moet halen. Ik heb dus even het internet afgespeurd en kom dus uit op gemiddeld 10000 stappen. Oeps* dat zijn 3000 stappen te weinig per dag maar ik heb ook niet de hele dag mijn telefoon op zak. Deze week ga ik deze dus opnieuw meten. Wel ben ik begonnen met de naughtygirlfitness en wauw wat ben ik daar tevreden mee. Het is ook echt heel fijn dat ik daar een echt maatje in gevonden heb. Het maakt bewegen weer veel leuker , gezelliger en het motiveert. Lekker ongegeneerd met mijn billen schudden. Soms krab ik wel even op mijn achterhoofd met bepaalde bewegingen want deze ouwe mos is niet meer zo soepel als voorheen.

Tips voor afvallen:

  • begin met het bijhouden van eetdagboek
  • verander wat je kan in je voedingspatroon
  • maak een wekelijkse eetschema
  • drink zoveel mogelijk water, thee of koffie.

Ik heb nu mijn eerste bevindingen met jullie gedeeld en een aantal tips. Aankomende week begin ik weer met mijn volgende stap. Volgende week zal ik een pagina uit mijn eetdagboek met jullie delen en een weekschema. Het moet nu echt gebeuren…. gedag zeggen tegen die heerlijke vetjes van me.

Tot volgende week,

Cherry ❤️

Blog #19 Als een rups ontpopt zij zich tot een vlinder

Ik herinner het me nog als de dag van gister. Dat kleine mensje met tien vingertjes en tien teentjes die op mijn borst gelegd werd. Ik keek in jouw kleine bruine oogjes en ik kon gewoon niet geloven dat ik jou 9 maanden lang heb gedragen. Wat was je mooi, wat was je perfect. Ik kon alleen maar naar je staren. Mijn zwakte had ik gevonden, mijn zwakte dat ben jij.

En dan ineens is je dochter geen klein meisje meer. Net als een rups ontpopt zij tot een prachtige vlinder. En dat is dan toch best eng. Ze wordt steeds minder afhankelijk van jou en vormt zicht tot een heel eigen persoon. En laten we niet praten over het lichaam dat is veranderd. Ik moet even slikken als ik stiekem mijn dochter bewonderd via de spiegel. Lange benen, slanke taille, rondingen en een mooi gezicht. Het staat te gebeuren ik moet haar langzaam aan gaan loslaten.  Waar ik voorheen nog haar kleren klaarlegde en haar hielp met haar haren.  Wordt mijn mening nu gezien als gezeur. Waar ik voorheen lekker bij haar in bed stapte om te kroelen en te kletsen wordt ik nu gezien als de storingsfactor in der kamer. Advies vraagt zij nu liever aan vriendinnen want die van mama is niet meer zo interessant of althans zo voelt het. Nu wacht ik af tot zij mij nodig heeft want ja lang leven de puberteit de meeste contactmomenten gebeuren nu op haar voorwaarden.  Een puberende dochter in huis is soms best moeilijk zeker als ze zich tegen je afzet. Er vallen regelmatig conflicten voor en de angst voor een minder goede relatie boezemt er dan wel even in. Ik wil haar alleen maar behoeden van foute keuzes ook al denkt zij dat ze al heel veel van de wereld weet maar nog niet altijd de gevolgen inziet. De signalen moeten we accepteren onze dochter is op weg naar volwassenheid.

Foto door cottonbro op Pexels.com
Ik zie je nog staan, staartjes met pijpenkrullen. Een blauw hemdje en blauwe broek. Zingend op het grasveld. Ondernemend, zorgeloos en tevreden. Sociaal en al zo zelfverzekerd. Jij verblijde iedereen met jouw twinkelende oogjes en brede glimlach. Als ik die momenten toch heel even herbeleven mag.

Kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen. Omgaan met een puber blijft dagelijks een uitdaging. Staan we dan tegen over elkaar te schreeuwen. Alles wat ik geleerd hebt als pedagogisch medewerker ben ik even spontaan vergeten.  Want ja er zijn dagen dat ook mijn grens is bereikt en dat ik die grote mond en attitude even niet kan verdragen. Stond ik dan haar even eraan te herinneren dat dit mijn huis is en dat hier mijn regels gelden. Dat het geen hotel is en dat ze niet moet denken dat ze hier alles kan doen en laten wat zij wilt. Maar laat zij het in haar puberbrein nou wel zo zien. Het staat allemaal wel mooi in zo’n boekje maar als ouder is het toch andere koek. Want soms weet je het gewoon echt even allemaal niet meer. Steeds als je denkt te weten hoe je puber benaderd wilt worden en je een doorgang hebt gevonden, zitten we alweer in een andere fase. Dank je wel hormonen, zij snapt zichzelf niet meer en wij kunnen er ook geen touw meer aan vastknopen. En die hormonen gecombineerd met haar diabetes maakt het er ook niet veel makkelijker op! Ze is soms echt een tikkende tijdbom en binnen een half uur kan ze zo weer omslaan. Vermoeiend voor haar maar toch ook wel stiekem vermoeiend voor ons. Puberteit een rollercoaster voor ouders en voor kind. Maar ondanks deze fase houdt ik nog steeds onvoorwaardelijk veel van haar!

Geschreeuw en deuren die dichtslaan, je weet soms het bloed onder me nagels vandaan te halen. Maar wanneer ik je in tranen op je bed zie zitten dan voelt mijn moeder hart voor jou. Groot worden gaat niet zonder slag of stoot. En soms weet jezelf niet eens waarom je reageert zoals je reageert. Al die hormonen die maar door je lijf gieren, nee puberteit is niet makkelijk.

Ook al voelt het soms alsof zij mij haat, Mijn begeleiding heb je nog altijd nodig. Dus duidelijke grenzen stellen is heel belangrijk. Zij wilt dat wij haar vertrouwen dus dat vertrouwen zal zij moeten winnen want alleen zo kunnen wij met een gerust hart de teugels wat laten vieren. Zij zal moeten laten zien dat zij haar eigen verantwoordelijkheden kan nemen en ja als zij daarbij op der snufferd gaat zo be it. Van haar fouten zal ze moeten leren. Zolang zij maar niet vergeet dat ze terug op der ouders kan vallen wanneer nodig. Want als een echte wolf zal deze moeder altijd in haar schaduw blijven staan. Laten we eerlijk met elkaar blijven net zoals ik eerlijk tegen jou kan zeggen dat ik dit een doodenge fase vindt. En dat ik net als jou ook maar een mens ben en ook fouten maak. Maar ik wil dat je weet dat jij het beste bent wat mij is overkomen en ik wil alleen maar goeds voor jou. In zoveel dingen zijn  wij hetzelfde en in zoveel dingen zijn wij verschillend. Laten we beloven om altijd alles bespreekbaar te maken en ook al staan we in bepaalde dingen anders tegen over elkaar. Laten we ervoor zorgen dat we samen een middenweg in kunnen slaan. Je bent nu je eigen ik aan het vormen en dat is belangrijker dan ooit om te overleven in deze grote wereld. Ik laat jou de puber zijn die je moet zijn. En ik geniet van de momenten als je even vergeet dat je puber bent.

Bots jij ook af en toe met je puber? Hier een aantal tips die voor ons werken:

  • Maak duidelijke afspraken.
  • Laat je puber zelf met ideeën komen. ( Mijn dochter bijvoorbeeld staat helemaal achter haar sociaal media verbod. Dit is de perfecte manier om te focussen op haar examen.
  • Betrek je puber in het maken van de regels. Neem ze serieus laat weten dat hun mening er ook toe doet.
  • Pas op met ongevraagde adviezen dit kunnen pubers zien als kritiek.
  • Geef je puber de ruimte.
  • Geef je puber vertrouwen en complimenten.

En voordat ik op publiceren klik laat ik het me eigen puber nog even doorlezen. Met traanoogjes zegt ze :”mama dit is mooi, en eigenlijk begrijp je me wel al voelt het soms van niet”. En dan kan ook ik weer gerust adem halen. Want ook al lijkt het op sommige dagen helemaal niet zo. Maar elkaar begrijpen doen we dus nog steeds!

En hoe houdt jij je staande in het opvoeden van je puber? Heb jij misschien nog andere tips? Laat dan gezellig een berichtje achter.

Lieve groet Cherry ❤️

Blog #18- Voedingsdagboek

Foto door Olya Kobruseva op Pexels.com

Ik begin niet aan een streng of ingewikkeld dieet. Daar ben ik gewoonweg niet voor weggelegd dan rol ik liever verder door het leven 😅.

Woehoeeeee, ik heb de moed gevonden hoor. Ik gaan het eindelijk doen! En nee ik ga niet alleen zweten, mijn vriendinnen doen gezellig mee. Wat is het fijn als je die kan betrekken bij jouw journey en dat zij ook wel overal voor te porren zijn. Ook al wonen we verspreid en kunnen we nu niet teveel bij elkaar over de vloer komen, we zijn creatief genoeg om toch met elkaar te gaan sporten. Grote kans dat er een zuurstoftank aan te pas moet komen maar ik heb er ontzettend veel zin in. Mijn doel was hier vandaag mee te beginnen, agendapunt aangemaakt, zoommeeting ingelast. Maar natuurlijk moest er weer wat gebeuren… want wij hadden weer fijn last van een lekkage in de kamer. Dus deze heb ik helaas een dagje moeten opschuiven omdat we hier ruim tot in de middag mee bezig zijn geweest.

Naast dat ik weer ga beginnen met bewegen ga ik ook weer beginnen met op mijn voeding letten. Mijn eerste stap hiervoor is het bijhouden van een voedingsdagboek. Dit doe ik in de eerste instantie een week lang van woensdag tot woensdag. Hier zal ik de gehele week gedetailleerd in beschrijven wat ik eet en drink. Waarom? Om inzicht te krijgen in mijn eetgewoontes en verbeterpunten. Na deze week zal ik dit dagboekje niet gelijk aan de kant schuiven want het zal de eerste periode een handige hulpmiddel zijn. Het bijhouden van een dagboek kan in een schriftje maar er zijn ook verschillende apps hiervoor

Wat noteer ik in mijn voedingsdagboek?

Alles wat ik eet en drink en ook de hoeveelheden hiervan. Naast de hoeveelheden schrijf ik ook op hoe laat ik wat heb gegeten of gedronken. Maar ook schrijf ik mijn beweegmomenten meteen op. Aan het einde van de dag ga ik dan kijken wat ik allemaal genuttigd heb en dit vul ik in mijn eetmeter. Ik zelf gebruik de app eetmeter omdat we deze ook gebruiken voor mijn dochter haar koolhydraten tellen. Aan einde dag heb ik dus een overzicht van het aantal kcal wat ik heb genuttigd maar ook het aantal kcal wat ik heb verbrand door mijn beweging. Als ik uitga van het aantal kcal wat ik binnen mag krijgen van het voedingscentrum is dit 1900-2000 kcal. Maar omdat ik wil afvallen op een normale manier ga ik voor 1500 kcal per dag ongeveer. Maar dat is nu niet mijn focuspunt! Mijn focuspunt is inzicht krijgen!

Let op het bijhouden van een voedingsdagboek kan heel confronterend zijn. Wees daarom niet te streng voor jezelf het moet wel leuk blijven! En het is alleen maar om inzicht te krijgen en om te kijken waar je eventueel aanpassingen kan doen. Heb je een verstoorde relatie met eten ? Dan raadt ik je deze methode af. Hoewel het leuk moet blijven moet je het wel serieus nemen, het vraagt namelijk wel wat van je tijd en aandacht. Aan het einde van deze week kijk je naar de niet zo gezonde keuzes die je hebt gemaakt en die je eventueel weg had kunnen laten markeer deze! Je zal snel een patroon ontdekken. Benieuwd naar die van mij? Dit kan je volgende week woensdag teruglezen. Ook zal ik met jullie delen wat de volgende stappen zullen zijn die ik ga ondernemen n.a.v. het bijhouden van het dagboek.

Ben jij iemand die ook niet helemaal tevreden is op voedingsgebied of misschien net als mij ook wat wil afvallen? En begin je ook met een voedingsdagboek ? Laat dan een reactie achter. Elkaar steunen en ervaringen met elkaar wisselen draagt bij aan beter resultaat.

Mijn weight loss journey blogs zullen vanaf vandaag elke woensdag gepubliceerd worden.

Lieve groet,

Cherry ❤️

2021-04-11T19:00:00

  dagen

  uren  minuten  seconden

tot

de Blog “Help mijn dochter is geen klein meisje meer!” online komt.

Blog #17 – Dagboekfragment

-Dagboekfragment 24 augustus 2020

“ Vandaag zo’n aparte ervaring gehad, ik ben ik maar zo voelt het niet. Ik zit in een ruimte aan een tafel met spelende kinderen om mij heen. Ik merk dat ik gevoelig ben voor de verschillende geluiden om mij heen. En niet lang daarna gebeurd het. Het voelt ineens alsof ik achter mijzelf sta en door mij heen kijk. Antwoord geven op een vraag lukt me niet het voelt alsof ik gevangen zit in een lege ruimte, Ik probeer tegen kinderen te praten maar iets uitbrengen lijkt een eeuwigheid te duren. Alsof mijn lichaam van me geest is gescheiden en ik buiten mijzelf zweef. Wat is er toch in hemelsnaam met mij aan de hand? ”

Dissociatie (een term uit de psychologie) is een geestesgesteldheid waarin bepaalde gedachten, emoties, waarnemingen of herinneringen buiten het bewustzijn worden geplaatst, tijdelijk niet ‘oproepbaar’ zijn of minder samenhang vertonen. Dissociatie betekent letterlijk ‘uiteenvallen en is in meeste gevallen onschuldig. Als je last hebt van dissociatie kan het voelen alsof je gedachten, gevoelens, herinneringen en lichamelijke gewaarwordingen niet van jezelf zijn, er is sprake van ontkoppeling (depersonalisatie). Ook kunnen de wereld en de mensen om je heen kunnen heel vreemd aanvoelen (derealisatie).  Iedereen maakt weleens een dissociatiemoment mee. Denk aan lopen naar de keuken om iets te doen en je bent vergeten wat je ging doen zodra je de keuken binnenstapt. Dit soort dingen gebeurden mij vaker in die periode, ik had momenten dat ik naar huis reed en ik gewoon vergeten was hoe ik er was gekomen. Schijnbaar reedt ik gewoon op de automatische piloot. En dat waren voor mij maar lichte verschijnselen nog nooit had ik het gevoel gehad dat ik buiten mijn eigen lichaam trad. Dissociatie is vaak een reactie op : extreme stress, angst, chaos, slapeloosheid/slaaptekort, spanning of traumatische gebeurtenissen. Omdat ik deze situatie echt als eng ervaarde en het erger bleek te worden dan de keren ervoor heb ik ervoor gekozen om dit met mijn therapeut te bespreken. Ik had het gevoel dat ik de controle over mijzelf totaal aan het kwijtraken was. Wanneer dissociatie namelijk langdurig, veelvuldig en belemmerend aanwezig is in iemands dagelijks leven, kan er sprake zijn van een dissociatieve stoornis. . Dit kon ik er echt niet ook nog bij gebruiken. Ik denk nog steeds dat doordat ik heel gevoelig was voor prikkels ik ben gaan dissociëren en dit een voorteken was. Niet veel later begonnen namelijk de ernstige paniekaanvallen. Mijn hersenen hadden in de eerste instantie een manier gevonden om mij te beschermen. Mijn geheugen en-/of emoties werden tijdelijk even uitgeschakeld waardoor ik alles anders waarnam.

De symptomen van dissociatie zijn afhankelijk van het hersengebied dat beïnvloed wordt. Dit is afhankelijk van de persoon en de ernst van de oorzaak van de dissociatie. Veelvoorkomende symptomen van dissociatie zijn:

  • Geheugenverlies
  • Verwarring
  • Angst- of paniekaanval
  • Een verdoofd gevoel
  • Het niet of nauwelijks voelen van emoties
  • Een gevoel van onwerkelijkheid
  • Het gevoel hebben gek te worden
  • Een hoofd dat vol met watten lijkt te zitten
  • In ernstige gevallen kan het voor anderen soms lijken alsof iemand buiten bewustzijn raakt

bron: https://www.gezondheidsplein.nl/

In mijn geval kwam het dissociëren voort uit extreme vermoeidheid en extreme mate van stress. De eerste stap was dan ook voldoende gaan rusten en zorgen voor een goede nachtrust. Ook aan de extreme mate van stress moest aan gewerkt worden. Hier was ik wel al mee bezig maar het liet zien dat er harder gewerkt moest worden. Mensen hadden vaak niet eens in de gaten dat ik dissocieerde, ik leek voor hun even afwezig, in gedachten of teruggetrokken. Ik keek weg en reageerde gewoonweg even niet.

-Dagboekfragment 24 augustus 2020

“Ik ben moe, super moe, al slaap ik nog zoveel uren uitgerust wakker worden zit er voor mij gewoon echt niet meer in. Communiceren wordt steeds rampzaliger, ik moet nadenken over mijn zinsopbouw, welke woorden ik gebruik en schiet er weer wat geks uit dan lach ik het maar weg. Niemand ziet dat de zorgen om mijzelf steeds groter worden. Ik weet niet hoelang ik dit nog wel kan volhouden? Ik weet niet of ik dit überhaupt nog wel met mijzelf kan volhouden. Ik weet niet of mijn gezin dit nog wel met mij kan volhouden? Wat als ik nou gewoon mijn ogen sluit en niet meer wakker wordt. Dan is dit alles voorbij, voor hun en voor mij.”

Vandaag deel ik twee korte fragmenten uit mijn journal met jullie. Soms blader ik deze door om mij te herinneren wat voor lange weg ik heb afgelegd om hier te komen. Noodgedwongen heb ik het roer om moeten gooien en ik ben eindelijk terug op koers. Een slechte dag mag mij niet van mijn koers af laten wijken. Omdat ik bang ben dat ik afglijd moest ik mijzelf even herinneren dat het gewoon een mindere dag is en niet zoals hierboven beschreven. Niets van deze gevoelens voel of herken ik nu. Beter nog ik schaam me naar mijn gezin dat ik me zo gevoeld heb. Hoe kon ik zo denken? En wat had die depressie mij in zijn macht.

Ik ben nu alles in het leven opnieuw aan het opbouwen en ontdekken en de ene dag gaat het me goed af en de andere dag vindt ik het spannend en eng. Maar het zijn ook allemaal nieuwe positieve indrukken die ik moet verwerken en dat, dat ben ik gewoon even niet meer gewend lijkt wel. Het heeft natuurlijk even geduurd voordat ik uit dat zo bekende cirkeltje waar ik in zat durfde te stappen. Dat cirkeltje wat eigenlijk helemaal niet goed voor mij was. Maar zijn we allemaal niet geneigd te gaan voor iets wat oud en vertrouwd is in plaats van iets nieuws en totaal onbekend?

Ik ben benieuwd hoe jij erover denkt? Ben jij iemand die liever veilig in de comfortzone blijft? Of durf jij nieuwe uitdagingen aan te gaan? Drop een comment in de reactie of vul het contactformulier in voor een anoniem bericht.

Lieve groet,

Cherry ❤️

2021-04-07T21:00:00

  dagen

  uren  minuten  seconden

tot

de ” weigt loss journey” blog online komt.